Włochy · XVI wiek
Pałac Królewski w Neapolu zajmuje 273. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 22. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: 1600, wcześniejsza niż u 31% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 14 164 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 96% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 340 000 osób. W promieniu 25 km stoi 23 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Neapol, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Pałac Królewski w Neapolu (wł. Palazzo Reale di Napoli) – jedna z czterech (obok Caserty, Capodimonte i Portici) rezydencji królewskich Dynastii Burbonów panujących w XVIII i XIX wieku w Królestwie Neapolu i Królestwie Sycylii (przekształconych potem w jedno Królestwo Obojga Sycylii).
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Królewski w Neapolu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pałac zbudował od 1600 roku architekt Domenico Fontana jako rezydencję hiszpańskich wicekrólów, a w połowie XVII wieku Francesco Antonio Picchiatti wprowadził liczne ulepszenia i zmiany, takie jak schody i kaplica. Karol Burbon od 1734 roku uczynił z niego główną rezydencję Burbonów neapolitańskich na ponad sto lat, najpierw jako królów Neapolu i Sycylii (1734–1816), a później jako królów Obojga Sycylii (1816–1861). Był to również rezydencją Józefa Bonapartego i Joachima Murata podczas rządów francuskich (1806–1815), w trakcie których przeprowadzono liczne prace dekoracyjne.
Burbonowie wprowadzali istotne i ciągłe zmiany we wnętrzach pałacu, korzystając z usług wielkich artystów, takich jak Francesco de Mura czy Francesco Solimena. Jednak po pożarze z 1837 roku pałac trzeba było niemal całkowicie odbudować pod kierunkiem Gaetana Genovese, który dokończył niedokończone skrzydła i nadał całemu kompleksowi jednolity wygląd.
Po zjednoczeniu Włoch (1861) pałac przeszedł w ręce dynastii sabaudzkiej, aż Wiktor Emanuel III przekazał go państwu w 1919 roku. Od końca XIX wieku zachodnią połowę pałacu udostępniono publicznie jako muzeum Apartamentu Królewskiego, a w 1924 roku jego wschodnia połowa stała się siedzibą Biblioteki Narodowej – funkcje te pełnią one do dziś.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Royal Palace of Naples” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →