Oostenrijk
Schlossmuseum Rohrau staat op plaats 3.201 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 80 van de 239 die de atlas in Oostenrijk in kaart brengt. Binnen 25 km staan nog 22 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Bratislava, 22 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Schloss Rohrau is een kasteel in het plaatsje Rohrau in Neder-Oostenrijk, grenzend aan Burgenland. Het gebouw herbergt de kunstcollectie van de graven van Harrach.
Agnes van Poitou (overl. 1077), weduwe van keizer Hendrik III, schonk enkele landerijen, die zich uitstrekten van Petronell-Carnuntum aan de Donau tot Rohrau, aan paltsgraaf Rapoto V van Beieren uit het geslacht van de graven van Vohburg, die in 1099 stierf. Aan het begin van de 12e eeuw schonk diens afstammeling Diepold III, markgraaf van Vohburg, de landerijen aan Hugo von Liechtenstein (overl. 1156), die als deel van diens ridderlijk gevolg naar Oostenrijk was gekomen. Hugo bouwde ongeveer 45 km westelijker kasteel Liechtenstein op een leen dat hij van de Babenbergse markgraven van Oostenrijk had gekregen, en noemde zichzelf daarnaar. Hij was de stamvader van het huis Liechtenstein, de regerende familie van het vorstendom Liechtenstein. Petronell en Rohrau, die in 1142 uit feodaal bezit zijn eigen bezit werden, bleven belangrijke Liechtensteinse zetels in de hoge middeleeuwen.
Dietrich de Rorow, een lid van de familie Liechtenstein, werd in 1240 voor het eerst onder deze naam vermeld. Zijn tak stierf in 1278 uit met Dietrich III. Zijn dochter Diemut trouwde met Leutold I von Stadeck († 1292/95). Na de dood van de laatste Johann Stadeck in 1399 wilde hertog Wilhelm het bezit aan zijn broer Ernst dem Eisernen geven, maar erfgename Guta trouwde met Herman II, graaf van Celje, en kreeg het als geschenk van koning Wenceslaus IV van Bohemen. In 1402 kwam Rohrau in handen van Ulrich, zoon van Hugo von Montfort-Pfannberg, die het van Guta erfde. In 1404 schonk koning Ruprecht het kasteel en de heerlijkheid Rohrau aan de graven van Montfort, die het 120 jaar in bezit hielden.
De familie Harrach dook voor het eerst op in Zuid-Bohemen in de 13e eeuw, later in het naburige Mühlviertel, met inbegrip van de welvarende stad Freistadt. De Harrachs bezaten ooit landgoederen in Stiermarken en Karinthië, maar hun voornaamste belangen verschoven naar Wenen (zie Palais Harrach) en Neder-Oostenrijk.
Leonhard III von Harrach erfde het kasteel en in 1524, tijdens de contrareformatie, koos zijn zoon Leonhard IV de kant van de katholieken. Hij werd in 1552 in de adelstand verheven en ontving in 1584 de Orde van het Gulden Vlies.
Machinaal vertaald uit “Schloss Rohrau” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →