Turkije · 7e eeuw
Silifke Castle staat op plaats 3.656 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 55 van de 128 die de atlas in Turkije in kaart brengt. Gebouwd in ca. 675, en daarmee ouder dan 96% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 39 bouwwerken in de atlas die uit de 7e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.084 keer geopend, meer dan 53% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Mersin, 78 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Silifke Castle (Turks: Silifke kalesi) is een middeleeuws kasteel in Turkije.
Het kasteel ligt in het district Silifke, provincie Mersin. Het bevindt zich ten westen van het stadscentrum van Silifke, ten zuiden van de rivier Göksu (in de oudheid Calydanus) en ten noorden van de Turkse rijksweg D.715. Hoewel de hoogte slechts 160 meter (520 ft) boven zeeniveau bedraagt, torent het uit boven de vlaktes van Silifke en het zuidelijke deel van de vallei van de Göksu.
Silifke (Romeins: Seleucia; Byzantijns: kastron Seleukeias; Arabisch: Salûqiya; Armeens: Selefkia of Selewkia; Frankisch: Le Selef) was in de oudheid een belangrijke stad. Gesticht door en genoemd naar Seleucus I Nicator (359 v.Chr.-281 v.Chr.), een van de diadochen die als infanteriegeneraal onder Alexander de Grote diende. Er resten slechts weinig sporen van de nederzetting uit de 3e eeuw v.Chr. Er zijn fragmenten van een laat-Romeins theater, een necropolis, een badhuis, een tempel uit de 2e eeuw, evenals een Byzantijnse waterput uit de 5e eeuw. De stenen brug uit de 1e eeuw n.Chr., gebouwd tijdens het bewind van keizer Vespasianus, werd in de jaren 1870 vervangen.
Aan het einde van de 7e eeuw versterkten de Byzantijnen, ter afwering van Arabische invasies, de acropolis, gelegen boven de rivier de Calycadnus. De plek herbergde een wapenfabriek en fungeerde als bestuurlijk centrum voor het kustthema. Eind jaren 1180 veroverde de Rubenidische baron Leo II, die tien jaar later Leo I, koning van Armeens Cilicië werd, de stad en de vesting. In ruil voor geld en cavaleriesteun gaf koning Leo het kasteel in 1210 in leen aan de Orde van Sint-Jan (Hospitaalridders), die de westelijke grens van zijn koninkrijk tegen de Seldsjoekse Turken moesten verdedigen. Volgens een in 1987 gepubliceerd onderzoek is het merendeel van het huidige kasteel een kruisvaardersbouwwerk.
Bij de dood van koning Leo in 1219 werd zijn dochter en aangewezen erfgename Zapēl (ook bekend als Isabella, koningin van Armeens Cilicië) verloofd met Philip, de zoon van Bohemund IV van Antiochië. Na diverse geschillen met de Armeense baronnen stierf Philip in 1226 door vergiftiging. Zapēl en haar moeder zochten hun toevlucht in Silifke. Toen het Armeense leger arriveerde, gaven de Franken het kasteel over. Een fragmentarische Armeense inscriptie in het kasteel vermeldt mogelijk een herstelling of uitbreiding in 1236.
Machinaal vertaald uit “Silifke Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →