Silifke Castle

Zamek Silifke (tur. Silifke kalesi) to średniowieczny zamek w Turcji.

Zamek znajduje się w dystrykcie Silifke, w prowincji Mersin. Leży na zachód od centrum miasta Silifke, na południe od rzeki Göksu (antyczny Calydanus) i na północ od tureckiej drogi krajowej D.715. Choć jego wysokość nad poziomem morza wynosi zaledwie 160 metrów, dominuje nad równinami Silifke i południową częścią doliny Göksu.

Silifke (rzymskie: Seleucia; bizantyjskie: kastron Seleukeias; arabskie: Salûqiya; ormiańskie: Selefkia lub Selewkia; frankijskie: Le Selef) było ważnym miastem w starożytności. Zostało założone i nazwane na cześć Seleukosa I Nikatora (359 p.n.e.–281 p.n.e.), jednego z diadochów, który służył jako generał piechoty pod dowództwem Aleksandra Wielkiego. Z osady z III wieku p.n.e. zachowało się niewiele śladów. Istnieją fragmenty późnorzymskiego teatru, nekropolii, łaźni, świątyni z II wieku, a także bizantyjskiej cysterny z V wieku. Kamienny most z I wieku n.e., wzniesiony za panowania cesarza Wespazjana, zastąpiono w latach 70.

XIX wieku. Pod koniec VII wieku, aby przeciwdziałać najazdom arabskim, Bizantyjczycy ufortyfikowali akropol, położony nad rzeką Calycadnus. W miejscu tym mieściła się fabryka broni oraz ośrodek administracyjny dla temu nadmorskiego. Pod koniec lat 80. XII wieku ruben­idzki baron Lew II, który dziesięć lat później został Leonem I, królem Ormiańskiej Cylicji, zdobył miasto i twierdzę. W zamian za pieniądze i wsparcie kawalerii król Lew nadał w 1210 roku zamek joannitom, którzy mieli bronić zachodniej granicy jego królestwa przed Turkami seldżuckimi. Według badań opublikowanych w 1987 roku większość obecnego zamku jest konstrukcją krzyżowców.

Po śmierci króla Lewa w 1219 roku jego córka i wyznaczona spadkobierczyni Zapēl (znana też jako Izabela, królowa Ormiańskiej Cylicji) została zaręczona z Filipem, synem Boemunda IV Antiocheńskiego. Po różnych sporach z ormiańskimi baronami Filip zmarł otruty w 1226 roku. Zapēl wraz z matką schroniły się w Silifke. Gdy przybyła armia ormiańska, Frankowie poddali zamek. Fragmentaryczna inskrypcja ormiańska w zamku może dokumentować jego naprawę lub rozbudowę w 1236 roku. W 1248 roku zamek mógł na krótko mieć frankijskiego dowódcę imieniem Guiscard.

Zamek ma owalny plan. Długość z zachodu na wschód wynosi około 250 metrów, a szerokość około 75 metrów.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Silifke Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Silifke Castle zajmuje 3694. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 54. wśród 129 obiektów w Turcji. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1084 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 51% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Mersin, 78 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Turcja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗