Spasskaya Tower

De Spasskajatoren (Russisch: Спасская башня, geromaniseerd: Spasskaja basjnja), ook vertaald als de Verlosserstoren, is de belangrijkste toren aan de oostelijke muur van het Kremlin van Moskou, die uitkijkt over het Rode Plein.

De bouw van de Spasskajatoren werd opgedragen door grootvorst Ivan III de Grote. Hij werd in 1491 gebouwd door de Italiaanse architect Pietro Antonio Solari. Aanvankelijk heette hij de Frolovskajatoren, naar de kerk van Frol en Lavr in het Kremlin, die er niet meer is. De moderne naam van de toren komt van de icoon van Spas Neroekotvorny (Russisch: Спас Нерукотворный), vertaald als de "Niet door mensenhanden gemaakte Verlosser", die in 1658 boven de poorten aan de binnenmuur werd geplaatst. Hij werd later, in 1917, verwijderd. De toren is ook genoemd naar de op de muur geschilderde icoon van Spas Smolenski (Russisch: Спас Смоленский), vertaald als de "Verlosser van Smolensk", die in de 16e eeuw op de buitenmuur van de toren werd gemaakt, in 1937 werd overgepleisterd, maar in 2010 weer werd blootgelegd en gerestaureerd.

In 1508 verbond een houten ophaalbrug de toren met een wachthuis nadat de Alevizgracht en een slotgracht waren aangelegd; deze werd later vervangen door een gebogen stenen brug. De Spasskajatoren was in 1624–1625 de eerste van de vele torens van het Kremlin van Moskou die door de architecten Bazjen Ogoertsov en Christopher Galloway met een tentdak werd bekroond. Volgens een aantal historische verslagen verscheen de klok op de Spasskajatoren tussen 1491 en 1585. Ze wordt gewoonlijk het Kremlinklokkenspel (Кремлёвские куранты) genoemd en geeft officieel de Moskouse tijd aan. De wijzerplaat heeft een diameter van 6 meter (20 ft). De poort van de Spasskajatoren werd gebruikt om buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders te ontvangen, en werd ook gebruikt tijdens formele ceremonies of processies op het Rode Plein.

Als onderdeel van Peter de Grotes inspanningen om de vestingwerken te verbeteren werd voor het bastion een redan gebouwd. De binnenoever van de gracht werd met steen bekleed. Het wachthuis bleef staan tot het in de 20e eeuw werd verwijderd.

Na de oprichting van de Sovjet-Unie verving Jozef Stalin in 1936 de tweekoppige adelaar op de top van de Spasskajatoren door een rode ster, omdat hij alle sporen van de voormalige tsaristische periode wilde uitwissen. De hoogte van de toren met de ster is 71 meter.

Machinaal vertaald uit “Spasskaya Tower” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Spasskaya Tower staat op plaats 297 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 11 van de 128 die de atlas in Rusland in kaart brengt. Gebouwd in 1491, en daarmee ouder dan 45% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 410 bouwwerken in de atlas die uit de 15e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗