Marmerpaleis (Sint-Petersburg)

Het Marmerpaleis (Russisch: Мраморный дворец, Mramorny dvorets) is een van de eerste neoclassicistische paleizen in de Russische stad Sint-Petersburg. Het gebouw is gelegen tussen het Marsovo Polje (Marsveld) en de Paleiskade aan de Neva, enigszins ten oosten van het Nieuwe Michielpaleis.

Tekst overgenomen uit “Marmerpaleis (Sint-Petersburg)” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het paleis werd gebouwd als geschenk van keizerin Catharina de Grote aan graaf Grigori Orlov, haar favoriet en de machtigste Russische edelman van de jaren 1760. De bouw begon in 1768 naar ontwerp van Antonio Rinaldi, die eerder had geholpen bij de decoratie van het grote paleis van Caserta bij Napels, en duurde 17 jaar.

Het paleis dankt zijn naam aan de weelderige decoratie met een grote verscheidenheid aan polychrome marmersoorten. Een grofkorrelig Fins graniet op de begane grond vormt een subtiel contrast met gepolijst roze Karelisch marmer van de pilasters en wit Oeral-marmer van kapitelen en festoenen. Panelen van geaderd blauwgrijs Oeral-marmer scheiden de verdiepingen, terwijl Tallinns dolomiet werd gebruikt voor sierurnen. In totaal werden 32 verschillende tinten marmer gebruikt om het paleis te versieren.

De plattegrond van het gebouw is trapeziumvormig. Elk van de vier gevels heeft, hoewel strikt symmetrisch, een ander ontwerp. Een van de gevels verbergt een verzonken binnenplaats, waar tussen 1937 en 1992 een pantserwagen die Lenin tijdens de Oktoberrevolutie gebruikte, ter bezichtiging was opgesteld. Tegenwoordig wordt de binnenplaats gedomineerd door een fors ruiterstandbeeld van Alexander III van Rusland, het beroemdste werk van beeldhouwer Paolo Troubetzkoy; voorheen sierde het een plein voor het Moskouse spoorwegstation.

Fedot Sjoebin, Michail Kozlovski, Stefano Torelli en andere Russische en buitenlandse ambachtslieden decoreerden het interieur. In 1797–1798 werd het gebouw verhuurd aan Stanisław II August, de laatste koning van Polen. Daarna behoorde het paleis toe aan groothertog Constantijn Pavlovitsj en zijn erfgenamen uit de Konstantinovitsji-tak van het Huis Romanov.

In 1843 besloot groothertog Constantijn Nikolajevitsj het gebouw te laten herinrichten, waarbij hij het omdoopte tot het Konstantinpaleis en architect Alexander Broellov aanstelde. Alleen de hoofdtrap en de Marmeren Zaal overleefden die verbouwing.

Machinaal vertaald uit “Marble Palace” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Marmerpaleis (Sint-Petersburg) staat op plaats 411 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 19 van de 145 die de atlas in Rusland in kaart brengt. Gebouwd in 1768, en daarmee ouder dan 16% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 556 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 10.013 keer geopend, meer dan 93% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 27 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Sint-Petersburg, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗