India
Taragarh Fort (Ajmer) staat op plaats 2.145 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 84 van de 223 die de atlas in India in kaart brengt. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.445 keer geopend, meer dan 74% van de atlas. Dit is een van de 30 bouwwerken op de regiokaart Rajasthan. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Fort Taragarh is een vesting gebouwd op een steile heuvelhelling in de stad Ajmer, in de Indiase deelstaat Rajasthan. Het werd gebouwd door de Maharaja van de Parmar-Rajputs en hersteld door Ajayaraja Chauhan; het werd oorspronkelijk Ajaymeru Durg genoemd.
Fort Taragarh, gelegen in Ajmer, stond historisch bekend om zijn structurele verdedigbaarheid en geopolitieke prominentie in de regionale machtsstrijd van Rajasthan. Hoewel lokale tradities vroege verdedigingsacties toeschrijven aan de Chahamana-heersers (Chauhan), wordt verifieerbare historische documentatie over het bestuur van het fort pas prominent in de late middeleeuwen.
Parmar-Rajputs hielpen bij de verovering van Fort Taragarh van Ajmer. Eind 15e eeuw veroverde prins Prithviraj Sisodia van Mewar, de oudere broer van Rana Sanga, het fort na de nederlaag van de regionale gouverneur Mallu Khan. Na de verwerving door Mewar werd de vesting systematisch "Taragarh" genoemd, vernoemd naar Prithviraj' echtgenote Tarabai. Het fort bleef onder bestuurlijk gezag van het koninkrijk Mewar totdat Rana Sanga de opbrengsten en het beheer ervan overdroeg aan de edelman Karamchand Panwar.
Na de Slag bij Khanwa, waarin de confederatie van Rana Sanga werd verslagen door de Mogol-keizer Babur, werd de vesting opgenomen in het uitdijende grondgebied van het Mogolrijk. Onder Mogol-bestuur diende het fort als een belangrijke militaire uitvalsbasis voor de onderwerping en consolidatie van Rajputana en fungeerde het als bestuurscentrum van de Subah (provincie) Ajmer. In latere periodes van het rijk, terwijl het nominale gezag bij het centrale Mogol-hof bleef, werd de feitelijke bestuurlijke controle over de vesting vaak uitgeoefend door de Kachwaha-Rajputs van Amber. Als gevolg van verschuivende rijksgrenzen en het verlies van zijn belangrijkste geopolitieke nut, raakte het fort uiteindelijk in onbruik en structureel verval.
Er zijn drie poorten naar het fort, bekend als Lakshmi Pol, Phuta Darwaza en Gagudi ki Phatak. De muur van dit fort telde 14 bastions.
De meeste van deze poorten liggen nu in ruïnes. Het grootste bastion is de 16e-eeuwse Bhim Burj, waarop ooit een groot kanon stond opgesteld, Garbh Gunjam genaamd, of 'Donder uit de Schoot'. In het fort bevinden zich waterreservoirs.
Machinaal vertaald uit “Taragarh Fort, Ajmer” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →