Taragarh Fort (Ajmer) zajmuje 2145. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 84. wśród 223 obiektów w Indiach. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2445 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 74% obiektów atlasu. Jest jednym z 30 obiektów na mapie regionalnej „Radżastan”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Fort Taragarh to twierdza wzniesiona na stromym zboczu wzgórza w mieście Ajmer, w indyjskim stanie Radżastan. Zbudował go maharadża z rodu Parmarów Rajputów, a odbudował Adźajaradźa Czauhan; pierwotnie nosił nazwę Adźajmeru Durg.
Fort Taragarh, położony w Ajmerze, był historycznie znany ze swej obronności strukturalnej i znaczenia geopolitycznego w regionalnych walkach o władzę w Radżastanie. Choć lokalne tradycje przypisują wczesne działania obronne władcom z dynastii Ćauhanów, wiarygodna dokumentacja historyczna dotycząca administracji fortu staje się widoczna dopiero w późnym średniowieczu.
Parmarowie Rajputowie pomogli zdobyć fort Taragarh w Ajmerze. Pod koniec XV wieku książę Prithviradź Sisodia z Mewaru, starszy brat Rana Sangi, zdobył fort po pokonaniu regionalnego gubernatora Mallu Khana. Po przejęciu przez Mewar umocnienie systematycznie zaczęto nazywać „Taragarh” na cześć małżonki Prithviradźa, Tarabai. Fort pozostawał pod administracyjną jurysdykcją Królestwa Mewaru, dopóki Rana Sanga nie przekazał jego dochodów i zarządu szlachetnemu Karamchandowi Panwarowi.
Po bitwie pod Khanwą, w której koalicja Rana Sangi została pokonana przez cesarza Mogołów Babura, umocnienie zostało wcielone do rozszerzających się terytoriów Imperium Mogołów. Pod administracją mogolską fort pełnił funkcję istotnego przyczółka wojskowego dla podboju i umocnienia władzy nad Radźputaną oraz służył jako centrum administracyjne prowincji (subah) Ajmer. W późniejszych okresach imperium, choć nominalna zwierzchność pozostawała przy centralnym dworze mogolskim, faktyczną kontrolę administracyjną nad umocnieniem często sprawowali Radźputowie Kaczwaha z Amber. Wraz ze zmianą granic imperialnych i utratą pierwotnego znaczenia geopolitycznego fort ostatecznie popadł w administracyjne zapomnienie i strukturalny upadek.
Do fortu prowadzą trzy bramy: Lakszmi Pol, Phuta Darwaza i Gagudi ki Phatak. Mury fortu liczyły 14 baszt.
Większość tych bram leży dziś w ruinie. Największą z jego blanek jest XVI-wieczna baszta znana jako Bhim Burj, na której niegdyś zamontowano wielkie działo zwane Garbh Gunjam, czyli „Grzmot z łona”. Na terenie fortu znajdują się zbiorniki wodne.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Taragarh Fort, Ajmer” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →