De Drie torens van San Marino staat op plaats 760 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 1 van de 2 die de atlas in San Marino in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1050, en daarmee ouder dan 89% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 439 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 4.200 keer geopend, meer dan 84% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 3 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Florence, 98 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
De Drie torens van San Marino vormen het belangrijkste nationale symbool van het ministaatje San Marino. Deze staan op de drie toppen van de berg Monte Titano.
Tekst overgenomen uit “Drie torens van San Marino” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
De Guaita is de oudste van de drie torens. Ze werd in de 11e eeuw gebouwd en diende kortstondig als gevangenis. Ze werd meerdere malen herbouwd en kreeg haar huidige vorm in de 15e eeuw, tijdens de oorlog tussen San Marino en het huis Malatesta.
De Cesta bevindt zich op de hoogste top van de Monte Titano. Ze herbergt een museum ter ere van Sint-Marinus, dat in 1956 werd opgericht en meer dan 1550 wapens toont, daterend van de middeleeuwen tot heden. Ze werd in de 13e eeuw gebouwd op de resten van een ouder Romeins fort.
De Montale bevindt zich op de kleinste top van de Monte Titano. In tegenstelling tot de andere torens is ze niet toegankelijk voor het publiek. Ze werd in de 14e eeuw gebouwd. Men denkt dat ze werd opgericht om bescherming te bieden tegen de groeiende macht van de familie Malatesta in die streek. Ze werd ook als gevangenis gebruikt, en dienovereenkomstig is de enige ingang van de toren een deur op ongeveer zeven meter boven de grond, wat gebruikelijk was voor de gevangenisarchitectuur van die tijd.
Machinaal vertaald uit “Three Towers of San Marino” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →