Toron

Toron (ook Qal′at Tibnin of Tebnine genaamd) is een voormalige kruisvaardersburcht in het zuiden van Libanon, op de weg van Tyrus naar Damascus.

De burcht was het middelpunt van de heerlijkheid Toron, een leen van het koninkrijk Jeruzalem en een onderleen van het vorstendom Galilea. De burcht werd in 1105 gebouwd onder leiding van Hugo van Falkenberg, maar die overleed in 1107. De jaren erop werd de burcht gebruikt als schuilplaats voor rondtrekkende pelgrims. In 1109 werd Humpfrey I van Toron benoemd tot heer van Galilea; zijn opvolgers, Humpfrey II en Humpfrey IV, hadden het ook in hun bezit, tot in 1187 wanneer het koninkrijk Jeruzalem een grote nederlaag leed in de Slag bij Hattin, waarna ook Toron werd veroverd door de Ajjoebiden onder leiding van Saladin.

In 1197 werd Toron veroverd door Duitse kruisridders, die de moslims wisten te verjagen. Maar de moslims die gevlucht waren verbleven in de bergen, wachtend op hulp uit Egypte. De Europeanen werden alsnog verslagen. Sinds 2026 is de burcht Unesco-werelderfgoed.

Tekst overgenomen uit “Toron” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het kasteel werd in 1106 gebouwd door Hugo van Fauquembergues, prins van Galilea, om de inname van Tyrus te ondersteunen. Na Hugo's dood werd de omgeving van Tibnin geplunderd door 'Izz al-Mulk, die de bevolking doodde en met buit vertrok. Tibnin werd een zelfstandige heerlijkheid en vóór 1109 toegekend aan Hendrik I.

Na Hendrik I van Toron ging het kasteel en de heerlijkheid Toron achtereenvolgens over op zijn nakomelingen Hendrik II en Hendrik IV. Banias, dat in 1128 door de Assassijnen aan Boudewijn II was gegeven, werd rond 1148 door Toron geërfd, toen Hendrik II trouwde met de dochter van Renier Brus, heer van Banias en Assebebe. Hendrik II verkocht delen van Banias en Chastel Neuf in 1157 aan de Hospitaalridders. Banias bleef bij Toron gevoegd totdat het op 18 november 1164 in handen viel van Nur ad-Din Zangi, en toen het werd heroverd, werd het onderdeel van de heerlijkheid van Joscelin III van Edessa (zie hieronder).

Hendrik IV was ook prins van Oultrejourdain. Toron bleef in kruisvaarderhanden tot 1187, toen het na de Slag bij Hattin, waarin Saladin de kruisvaardersstaten vrijwel volledig vernietigde, in handen viel van diens troepen. Tien jaar later, in november 1197, werd Toron belegerd door het Duitse contingent van de kruistocht van 1197 en zou het gevallen zijn. Het islamitische garnizoen, bemand door stammen van El-Seid en Fawaz, hield echter stand totdat er hulp uit Egypte arriveerde.

In 1219 liet sultan al-Mu'azzam in het geheim de verdedigingswerken van Toron en andere kastelen ontmantelen. Dit gebeurde omdat de troepen van de Vijfde Kruistocht de cruciale verdedigingswerken bij Damietta aan de Nijldelta hadden veroverd en nu Caïro bedreigden. Sultan al-Mu'azzam was bereid de vestingen in Palestina te ruilen voor die in Egypte, maar wilde de kruisvaarders bij voorkeur geen goed verdedigbare steden geven. Hoewel de ruil uiteindelijk niet nodig bleek, bleef de geografische ligging van de plekken belangrijk voor de kruisvaarders, die geïnteresseerd waren in het heroveren van Jeruzalem op de moslims.

Machinaal vertaald uit “Toron” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Toron staat op plaats 1.428 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 2 van de 17 die de atlas in Libanon in kaart brengt. Gebouwd in 1105, en daarmee ouder dan 86% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 564 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.713 keer geopend, meer dan 73% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 6 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Nabatiye, 21 km verderop. Dit is een van de 113 bouwwerken op de regiokaart de Levant. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗