Anadolu Hisarı – forteca w Stambule w Turcji, położona po azjatyckiej stronie Bosforu. Zwana była również Yenice Hisar (Nowa Forteca) oraz Güzelce Hisar (Piękna Forteca).
Została zbudowana w 1394 za panowania sułtana Bajazyda I Błyskawicy, przygotowującego atak na Konstantynopol, by bezpiecznie przeprawić żołnierzy na europejską stronę Bosforu oraz by zablokować zaopatrzenie Konstantynopola z Morza Czarnego (głównie z kolonii Trabzon). Twierdza posiada dwumetrowe mury z blankami oraz jedną główną wieżę. Ma powierzchnię 7000 m² i jest położona w najwęższym punkcie Bosforu. W XVII w. dobudowano meczet. Forteca do XIX w. służyła jako więzienie.
W latach 1991–1993 Ministerstwo Kultury odrestaurowało obiekt. Utworzono tu muzeum, ale nie jest ono udostępnione dla zwiedzających.
Tekst pochodzi z artykułu „Anadolu Hisarı” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Anadoluhisarı zbudowano w latach 1393–1394 z polecenia sułtana osmańskiego Bajezyda I, w ramach jego przygotowań do oblężenia ówcześnie bizantyjskiego Konstantynopola.
Wzniesiona na obszarze 7000 metrów kwadratowych (1,7 akra), twierdza leży w najwęższym punkcie Bosforu, gdzie cieśnina ma zaledwie 660 metrów (2170 ft) szerokości. Miejsce to graniczy od południa ze strumieniem Göksu (gr. starożytna Aretòs), a wcześniej znajdowały się tam ruiny rzymskiej świątyni poświęconej Uranosowi. Wzniesiona przede wszystkim jako fort strażniczy, cytadela ma wysoką na 25 metrów (82 ft), czworoboczną główną wieżę w obrębie murów o nieregularnym kształcie pięciokąta, z pięcioma wieżami strażniczymi w narożnikach.
Konstantynopol był blokowany od 1394 roku, ale kampanię Bajezyda przerwała najpierw krucjata nikopolska, a następnie zakończyła jego klęska w bitwie pod Ankarą. Nastąpiła jedenastoletnia wojna domowa, zakończona objęciem tronu przez jego syna, Mehmeda I. Wnuk Mehmeda, sułtan Mehmed II, wzmocnił twierdzę dwumetrowym murem oraz trzema dodatkowymi wieżami strażniczymi, a także dobudował kolejne rozbudowy, w tym magazyn i pomieszczenia mieszkalne. W ramach planów wznowienia kampanii wojskowej mającej na celu zdobycie Konstantynopola Mehmed II zbudował ponadto po drugiej stronie Bosforu bliźniaczą budowlę wobec Anadoluhisarı, zwaną Rumelihisarı. Obie twierdze działały wspólnie w 1453 roku, aby zablokować cały ruch morski wzdłuż Bosforu, pomagając w ten sposób Osmanom osiągnąć cel uczynienia Konstantynopola (później przemianowanego na Stambuł) ich nową stolicą cesarską.
Po osmańskim podboju miasta Anadoluhisarı służyła jako urząd celny i więzienie wojskowe, a po kilku wiekach popadła w ruinę.
Po upadku Osmanów i powstaniu Republiki Turcji w 1923 roku nowo utworzone tureckie Ministerstwo Kultury zajęło się obiektem i ostatecznie odrestaurowało go w latach 1991–1993.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Anadoluhisarı” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Anadolu Hisarı zajmuje 887. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 22. wśród 129 obiektów w Turcji. Data powstania — 1393, wcześniejsza niż u 52% datowanych obiektów atlasu — jeden z 755 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3355 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 80% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 27 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Stambuł, 12 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Turcja.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →