Kantara (zamek)

Zamek Kantara – zamek położony na wschód od Gór Kyreńskich w północnej części Cypru, 40 km od Famagusty. Wybudowany na wysokości 630 m n.p.m., był najdalej na wschód wysuniętą warownią broniącą wybrzeża wyspy. Pozostałe warownie to zamek Świętego Hilariona i Buffavento. Położony jest ok. 4 km na wschód od dawnej miejscowości wypoczynkowej Kantara. Nazwa Kantara wywodzi się z arabskiego słowa qantara, oznaczającego łuk lub most.

Został wybudowany ok. 900 r. jako twierdza bizantyjska broniąca przed inwazją arabską, w 1191 roku schronił się tu przed królem Ryszardem Lwie Serce władca Cypru Izaak Komnen, finalnie poddając się królowi. W 1228 wskutek oblężenia i bombardowania katapultami mury zostały niemal doszczętnie zburzone. Później zdobyty przez Wenecjan, którzy opuścili go w 1525.

Zachowany jest flankowany dwiema kwadratowymi basztami barbakan, magazyny i kwatery wojska wyposażone w otwory strzelnicze oraz średniowieczne latryny. Budowle są w dobrym stanie, z zachowanymi sklepieniami żebrowymi. Oprócz tego zachowana jest m.in. potężna południowo-zachodnia wieża, cysterna, korytarze i kaplica.

Tekst pochodzi z artykułu „Kantara (zamek)” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Kantara leży na wschód od zamku Buffavento, podczas gdy zamek św. Hilariona stoi dalej na zachód, tworząc oś obronną w Górach Kyreńskich. Ponieważ pozostałe zamki widoczne są z Buffavento, wykorzystywano go do przekazywania sygnałów między nimi. Zamki wzniesiono wspólnie w okresie bizantyjskim, lecz data ich powstania jest nieznana. Teorie tłumaczące datę ich pochodzenia obejmują: rok 965 (po wypędzeniu Arabów z wyspy), 1091 rok za sprawą buntownika Rapsomatesa, w okresie rządów Eumathiosa Filokalesa (1091-1094), koniec XI wieku po zajęciu wybrzeża Cylicji przez imperium seldżuckie, lub rok 1096 jako środek zaradczy wobec zamętu spowodowanego pierwszą krucjatą. Nazwa zamku pochodzi od cypryjsko-arabskiego słowa kandak, oznaczającego kamienny most.

Służąc jako wieża strażnicza na wypadek piracki najazdów, ośrodek administracyjny i miejsce uwięzienia, zamek niemal nie widział walk. W 1191 roku zdobył go Ryszard Lwie Serce podczas swojej kampanii przeciwko władcy wyspy Izaakowi Komnenowi Cypryjskiemu. Ryszard sprzedał następnie wyspę zakonowi templariuszy, którego rządy nagle zakończył wielki bunt w Nikozji. Cypr odsprzedano więc Gwidonowi z Lusignan, byłemu królowi Jerozolimy, który został pierwszym królem Cypru w 1192 roku. Okres pokoju zakończył się wraz ze śmiercią Hugona I Cypryjskiego w 1218 roku. Wybuchła walka o to, kto powinien pełnić funkcję regenta królestwa, stawiając ród Ibelinów przeciwko lokalnym zwolennikom Fryderyka II, cesarza rzymskiego niemieckiego.

Przybycie Fryderyka do Limassol w 1228 roku doprowadziło do eskalacji konfliktu w otwartą wojnę. W 1229 roku zamek został oblężony przez Ibelinów, którzy ostrzeliwali go trebuszami, podobno niszcząc kilka budynków. Garnizon zamku poddał się rok później, gdy jego dowódca Gauvain de Cheneche zginął od bełtu kuszy. Później Lusignanowie kontynuowali swoje panowanie, przerywane jedynie okazjonalnymi pałacowymi zamachami stanu.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kantara Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Kantara (zamek) zajmuje 1240. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 3. wśród 6 obiektów na Cyprze Północnym. Data powstania — ok. 950, wcześniejsza niż u 93% datowanych obiektów atlasu — jeden z 138 obiektów atlasu powstałych w X wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2182 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 69% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Cypr Północny.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗