Anglia · XI wiek
Baynard's Castle zajmuje 1864. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 121. wśród 360 obiektów w Anglii. Data powstania: 1017, wcześniejsza niż u 91% datowanych obiektów atlasu, jeden z 439 obiektów atlasu powstałych w XI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5439 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 88% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 23 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Londyn, 2 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.
Nazwa Baynard's Castle odnosi się do budowli na dwóch sąsiadujących ze sobą miejscach w City of London, między dzisiejszą stacją Blackfriars a katedrą św. Pawła. Pierwszą była normańska fortyfikacja wzniesiona przez Ralpha Baynarda (wzm. 1086), 1. barona feudalnego Little Dunmow w Essex, zburzona przez króla Jana w 1213 roku. Drugą był średniowieczny pałac zbudowany nieco na południowy wschód i później rozbudowany, lecz w większości zniszczony w wielkim pożarze Londynu w 1666 roku. Według sir Waltera Besanta „nie było w [Londynie] domu bardziej interesującego niż ten”.
Pierwotny zamek zbudowano w miejscu, gdzie stare mury rzymskie i rzeka Fleet stykały się z Tamizą, tuż na wschód od dzisiejszej stacji Blackfriars. Północny mur zamku wykorzystywał jako fundament rzymski mur nadrzeczny z III wieku, wyróżniający się warstwą rzymskiej cegły. Normański zamek stał ponad sto lat, zanim został zburzony przez króla Jana w 1213 roku. Wydaje się, że odbudowano go po rewolcie baronów, lecz w 1276 roku teren sprzedano pod okręg wielkiego klasztoru Blackfriars.
Około sto lat później na gruntach odzyskanych z Tamizy, na południowy wschód od pierwszego zamku, wzniesiono nową rezydencję. Dom przebudowano po 1428 roku i stał się londyńską siedzibą rodu Yorków podczas Wojny Dwóch Róż. Objęcie tronu przez króla Edwarda IV uzgodniono i ogłoszono w zamku 3 marca 1461 roku.
Pod koniec XV wieku dom przebudowano na pałac królewski za panowania króla Henryka VII (1485–1509), a jego syn Henryk VIII podarował go Katarzynie Aragońskiej w przeddzień ich ślubu. W 1551 roku, po śmierci Henryka w 1547 roku i za panowania króla Edwarda VI, dom nadano Williamowi Herbertowi, 1. hrabiemu Pembroke (1501–1570), szwagrowi wdowy po Henryku, królowej Katarzyny Parr. Pembroke około 1551 roku dobudował dużą rozbudowę wokół drugiego dziedzińca.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Baynard's Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →