Zamek Beckov

Zamek Beckov (słow. Beckovský hrad, wcześniej Castrum Blundix, Blundus, Blondich, Bolondus, Bulunduz, Bolondóc) – rozległe ruiny zamku, położonego nad wioską o tej samej nazwie, administracyjnie w powiecie Nowe Miasto nad Wagiem.

Zamek jest bardzo dobrze widoczny z nieodległej autostrady D1.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Beckov” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Jest zabytkiem kultury narodowej, a jego obecny wygląd jest wynikiem prac renowacyjnych z ostatniej ćwierci XX wieku oraz prowadzonych od 2002 roku.

Pierwotna nazwa zamku brzmiała Blundix (wersja łacińska). Nazwa wywodziła się od słowiańskiego „Bludište”, odzwierciedlającego trudny teren tego obszaru (bludiť – błądzić; we współczesnym języku słowackim bludište/bludisko – labirynt). Później nazwę sąsiedniej wsi Beckov przyjęto również jako nazwę zamku.

Skała Beckov jest klipą płaszczowiny hronickiej, dobrze odsłoniętą przez rzekę Wag. Zamek położony jest na skale w pobliżu rzeki i był wykorzystywany jako strategiczny posterunek w czasach Wielkich Moraw. Kamienny zamek zbudowano tam, aby chronić granice Królestwa Węgier, prawdopodobnie w połowie XIII wieku. Na przełomie XIII i XIV wieku zamek stał się własnością Mateusza III Csáka i za jego rządów został ufortyfikowany. Po jego śmierci w 1321 roku zamkiem zarządzali kasztelanowie. Ludwik I Węgierski przekazał zamek Miklósowi Bánffy'emu w 1379 roku, w nagrodę za jego służbę w bitwach na Bałkanach i we Włoszech.

W 1388 roku zamek został przekazany przez Zygmunta, króla Węgier, Ściborowi ze Ściborzyc herbu Ostoja, panu polskiego pochodzenia. Ścibor był jednym z najbardziej wpływowych doradców króla i kontrolował znaczną część północnych Węgier (dzisiejszej Słowacji). Spośród 31 zamków, które posiadał, wybrał Beckov na swoją siedzibę, otaczając go szczególną troską. Przebudował zamek na swoją rodową siedzibę w stylu gotyckim. Nad jego wystrojem pracowali artyści z Wenecji, Polski, Niemiec i Czech, dzięki czemu Beckov stał się miejscem wyjątkowym. Ścibor wzniósł również kaplicę ze wspaniałymi dekoracjami rzeźbiarskimi i malarstwem, w tym rzeźbą Czarnej Madonny, uznawaną wówczas za jedną z najpiękniejszych w Europie. Przy wejściu do kaplicy znajdował się rodowy herb wykuty w kamieniu.

Ścibor ufortyfikował również miasto u podnóża zamku i połączył ich mury.

Po śmierci Ścibora w 1414 roku zamek odziedziczył jego syn, Ścibor Ściborzyc z Beckova. Ponieważ Ścibor Ściborzyc z Beckova nie miał syna, majątek zapisał swej córce Katarzynie.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Beckov Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek Beckov zajmuje 1086. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 11. wśród 140 obiektów na Słowacji. Data powstania — ok. 1300, wcześniejsza niż u 63% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4306 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 82% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Trenčín, 16 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Słowacja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗