Indie · XVII wiek
Bekal Fort zajmuje 1309. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 52. wśród 223 obiektów w Indiach. Data powstania: 1650, wcześniejsza niż u 25% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4560 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 85% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Fort Bekal (malajalam: [beːkːɐl]) to średniowieczny fort zbudowany przez Shivappę Nayakę z Keladi w 1650 roku n.e., w miejscowości Bekal. Jest to największy fort w stanie Kerala, zajmujący powierzchnię ponad 40 akrów (160 000 m²).
Fort sprawia wrażenie wyłaniającego się z morza. Niemal trzy czwarte jego obrysu styka się z wodą. Fort Bekal nie był ośrodkiem administracyjnym i nie zawiera żadnych pałaców ani rezydencji.
Ważnym elementem są zbiornik na wodę, magazyn oraz ciąg schodów prowadzących do wieży obserwacyjnej zbudowanej przez Tipu Sultana. Stojąc pośrodku fortu, można stąd podziwiać wybrzeże oraz miasteczka Kanhangad, Pallikkara, Bekal, Mavval, Kottikkulam i Uduma.
Zygzakowate wejście fortu oraz otaczające go rowy ukazują strategię obronną budowli. Otwory strzelnicze w murach zewnętrznych zaprojektowano tak, by skutecznie bronić fortu przed atakami morskimi. Górne otwory służyły do celowania w najdalsze cele. Dolne otwory przeznaczone były do razenia bliższego wroga. Najniższe otwory służyły do atakowania nieprzyjaciela znajdującego się najbliżej fortu.
Solidna konstrukcja przypomina fort Thalassery oraz fort św. Anioła w Kannur, zbudowany przez Holendrów.
W okresie Perumal Bekal był częścią Mahodayapuram. Po upadku władzy Perumalów z Mahodayapuram, Bekal w XII wieku przeszedł pod zwierzchnictwo rodu królewskiego Mushika (znanego też jako Kolathiri lub Chirakkal). Znaczenie morskie Bekal wzrosło pod rządami Kolathirich, a Malabar stał się ważnym portem.
Po bitwie pod Talikotą w 1565 roku w regionie zyskali na znaczeniu lokalni władcy feudalni, w tym Nayakowie z Keladi (Nayakowie Ikkeri). Bekal służył jako baza wypadowa do zdominowania, a później obrony Malabaru. Znaczenie gospodarcze tego portowego miasteczka skłoniło Nayaków do jego ufortyfikowania. Budowę fortu zainicjował Hiriya Venkatappa Nayaka, a ukończył ją w 1650 roku n.e. Shivappa Nayaka. W tym samym czasie zbudowano również fort Chandragiri w pobliżu Kasargod.
Walki między Kolathirimi a Nayakami o kontrolę nad tym obszarem zakończyły się, gdy Hyder Ali podbił Nayaków, a Bekal przeszedł w ręce władców Mysore.
Był ważną bazą wojskową Tipu Sultana podczas jego wyprawy w celu zdobycia Malabaru. Monety i artefakty odnalezione podczas wykopalisk archeologicznych w forcie Bekal świadczą o silnej obecności sułtanów Mysore.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bekal Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →