Anglia · XI wiek
Bungay Castle zajmuje 2556. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 172. wśród 360 obiektów w Anglii. Data powstania: ok. 1100, wcześniejsza niż u 85% datowanych obiektów atlasu, jeden z 439 obiektów atlasu powstałych w XI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1597 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 64% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Colchester, 73 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.
Zamek Bungay to budynek o statusie zabytku I kategorii w mieście Bungay, w hrabstwie Suffolk.
Miejsce to pierwotnie było zamkiem normańskim, zbudowanym przez Rogera Bigoda około 1100 roku, wykorzystującym naturalną ochronę zapewnianą przez zakole rzeki Waveney. Syn Rogera, Hugh, był znaczącą postacią w okresie wojny domowej znanej jako Anarchia (1138–1154), a jego lojalność została poddana w wątpliwość we wczesnych latach panowania Henryka II. Henryk skonfiskował Bungay, lecz w 1164 roku zwrócił go Bigodowi, który w 1165 roku wzniósł na tym miejscu wielką, kwadratową, normańską wieżę główną. Nie zachowały się zapisy, ile kosztowała budowa wieży, lecz archeolog Hugh Braun, który kierował wykopaliskami w zamku w latach 30.
XX wieku, oszacował koszt na około 1400 funtów (odpowiednik 4 402 254 funtów w 2025 roku). Bigod znalazł się po przegranej stronie buntu z lat 1173–1174, a Bungay zostało oblężone, podminowane i ostatecznie zniszczone przez siły królewskie. Według historyka Sidneya Paintera, był to jeden z co najmniej 21 zamków rozebranych na rozkaz Henryka II.
Miejsce to zostało następnie ponownie zwrócone rodzinie Bigodów i dalej rozbudowywane w 1294 roku przez Rogera Bigoda, 5. hrabiego Norfolk, który prawdopodobnie wzniósł na tym miejscu masywne wieże bramne. Popadł w niełaskę u Edwarda I i po jego śmierci zamek powrócił do korony, popadając w ruinę i zaniedbanie. W 1310 roku król Edward II przyznał utrzymanie swoim dwóm młodszym przyrodnim braciom, Tomaszowi z Brotherton i Edmundowi z Kentu, z ziem Bigoda, w tym z Bungay. W 1312 roku Tomasz z Brotherton objął zwolnione hrabstwo Norfolk oraz zamek Bungay, który po jego śmierci w 1338 roku przeszedł na jego córkę Alice Montagu.
Alice poślubiła Edwarda Montagu, młodszego brata Williama, 1. hrabiego Salisbury, i to właśnie w zamku Bungay on i dwóch jego sług pobili ją tak dotkliwie, że Alice zmarła w styczniu 1352 roku. Zamek pozostawał w rękach Edwarda Montagu aż do jego śmierci w 1361 roku. W 1483 roku ponownie nabyli go książęta Norfolk, którzy zachowali własność aż do XX wieku, z wyjątkiem krótkiego okresu pod koniec XVIII wieku. W 1766 roku posiadłość sprzedano Robertowi Mickleborough, który wydobywał kamień z wieży głównej i murów obwodowych na materiały budowlane do dróg. Później, na początku lat 90.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bungay Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →