Irlandia · IX wiek
Cahercommaun zajmuje 5014. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 80. wśród 178 obiektów w Irlandii. Data powstania: ok. 850, wcześniejsza niż u 94% datowanych obiektów atlasu, jeden z 85 obiektów atlasu powstałych w IX wieku. W promieniu 25 km stoi 12 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Galway, 29 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Irlandia.
Cahercommaun (irl. Cathair Chomáin), nazywany też Cahercommane, to potrójny kamienny ringfort na południowo-wschodnim skraju regionu Burren, w Kilnaboy, w pobliżu wiejskiej miejscowości Carran, w hrabstwie Clare w Irlandii. Zbudowano go w IX wieku.
Cahercommaun leży na krawędzi śródlądowego klifu, zwrócony ku północy, z widokiem na zalesioną dolinę, z trzema koncentrycznymi murami sięgającymi aż do krawędzi klifu. Sam mur wewnętrzny zużył 16 500 ton kamienia. Mur zewnętrzny mierzy około 350 stóp na osi wschód-zachód i 245 stóp na osi północ-południe. Mur wewnętrzny ma grubość około 5 stóp, wysokość 4 stóp i wznosi się od 12 do 14 stóp ponad krawędzią klifu. Najbardziej wewnętrzny mur, będący jednocześnie najgrubszym, tworzy niemal pełne koło, natomiast dwa mury zewnętrzne (połączone ze sobą murami pomocniczymi, jak wachlarz) tworzą jedynie półkole. Wewnątrz najbardziej wewnętrznego muru znajdują się trzy komory.
W ciągu sześciu tygodni w 1934 roku miejsce to przebadała Trzecia Harwardzka Ekspedycja Archeologiczna pod kierownictwem Hugh O'Neilla Hencken, która ustaliła, że w obrębie w przybliżeniu okrągłego ogrodzenia w różnych okresach znajdowało się co najmniej dwanaście kamiennych budynków, z których niektóre posiadały podziemne korytarze (souterrains). Archeolodzy uznali, że Cahercommaun było domem dla grupy co najmniej 40 osób, a wśród odnalezionych artefaktów były drewniane wrzeciona używane do tkactwa. Srebrna brosza odnaleziona w jednym z podziemnych korytarzy wskazuje, że miejsce to istniało już w IX wieku n.e. Brosza, podobna w formie do broszy z Tary, znajduje się w Muzeum Narodowym Irlandii w Dublinie. Oprócz broszy odnaleziono także kłódkę.
Niektóre z wniosków wysnutych z prac ekspedycji harwardzkiej, zwłaszcza dotyczące okresu, w którym zamieszkiwano fort, zostały od tego czasu zrewidowane w świetle nowych informacji, jednak wykopaliska z 1934 roku dostarczyły cennego punktu wyjścia i podstawy do dalszych badań.
Wykopaliska odsłoniły jedną z najważniejszych kolekcji z epoki żelaza odnalezionych w Irlandii. Z tej kolekcji zestaw nożyc do strzyżenia owiec oraz żarna siodłowe są wypożyczone Muzeum Clare przez Dział Starożytności Irlandzkich Muzeum Narodowego Irlandii. Znaleziono ślady osadnictwa sięgające V i VI wieku, choć sam fort zbudowano w IX wieku. Żarna siodłowe pochodzą z okresu późnego neolitu / wczesnej epoki brązu.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Cahercommaun” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →