Hiszpania · XVIII wiek
Castillo de San José zajmuje 4399. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 182. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: 1779, wcześniejsza niż u 13% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Castillo de San José (zamek Świętego Józefa) to zabytkowa forteca i muzeum sztuki w Arrecife na Wyspach Kanaryjskich, na wyspie Lanzarote.
Zbudowany w latach 1776–1779, fort powstał jako obronna twierdza na wypadek ataków piratów, a zarazem jako publiczny projekt dający tak potrzebne wówczas zatrudnienie w okresie głodu i biedy na wyspie. Zyskał on powszechnie miano Fortecy Głodu (Fortaleza del hambre). Głód spowodowany był kilkoma czynnikami, w tym okresami suszy oraz wcześniejszym wybuchem wulkanu Timanfaya w latach 1730–1736, który zniszczył większość produktywnych terenów rolniczych na wyspie. Karol III Hiszpański, zatroskany losem mieszkańców wyspy, nakazał budowę fortecy.
Położony na klifie nad portem Naos, fort w kształcie litery D posiada półkoliste mury zwrócone ku morzu. Od strony lądu tylny mur chroniony jest przez dwie niewielkie wieżyczki, a fosę przekracza podnoszony most zwodzony prowadzący do głównej bramy. Twierdzę zbudowano z muru i ciosanego kamienia pochodzenia wulkanicznego. Wnętrze, złożone z pomieszczeń krytych sklepieniem kolebkowym, służyło głównie jako skład prochu.
W latach 70. XX wieku fortecę wyremontowano, a jej wnętrze przeprojektował artysta César Manrique, urodzony w pobliżu, tworząc muzeum sztuki nowoczesnej. Muzeum otwarto dla publiczności w 1976 roku jako Międzynarodowe Muzeum Sztuki Współczesnej (hiszp. Museo Internacional de Arte Contemporaneo, w skrócie MIAC).
Eksponaty pochodzą głównie z okresu między 1950 a 1980 rokiem, z naciskiem na różne formy sztuki abstrakcyjnej, takie jak rzeźba nowoczesna, sztuka kinetyczna i abstrakcja geometryczna. Prace pochodzą głównie od artystów hiszpańskich, w tym Antoniego Tàpiesa, Eusebia Sempere oraz grupy El Paso; jedna część poświęcona jest też kanaryjskiemu artyście Panchowi Lasso.
Dziedziniec służy również jako przestrzeń wystawowa dla rzeźb i instalacji plenerowych.
Pod muzeum, aneks fortu odnowiono i przekształcono w restaurację, połączoną z nim krętymi schodami. Dzięki zakrzywionym oknom sięgającym od podłogi do sufitu, jadalnia oferuje panoramiczny widok na leżący poniżej port i doki.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castillo de San José” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →