Szkocja · XVI wiek
Zamek Mey zajmuje 615. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 19. wśród 225 obiektów w Szkocji. Data powstania: 1566, wcześniejsza niż u 35% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 17 376 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 97% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Jest jednym z 76 obiektów na mapie regionalnej „Highlands”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szkocja.
Zamek Mey (ang. Castle of Mey), wcześniej znany jako zamek Barrogill (ang. Barrogill Castle) – była rezydencja królewska w hrabstwie Highland w Szkocji.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Mey” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Ziemie Mey należały do biskupów Caithness. Zamek Mey wzniesiono w latach 1566–1572, prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej fortyfikacji, z inicjatywy 4. hrabiego Caithness. Według raportu z lutego 2019 roku: „Zamek prawdopodobnie zbudował w latach 1566–1572 George Sinclair, 4. hrabia Caithness obejmuje dominującą wieżę wraz z szeregiem wysokich skrzydeł po boku i z tyłu, tworzących trójstronny dziedziniec otwarty w stronę północy i morza”. Pierwotnie była to trzykondygnacyjna wieża mieszkalna typu Z, z wysuniętym skrzydłem na południowym wschodzie i kwadratową wieżą na północnym zachodzie. Zamek przeszedł na młodszego syna lorda Caithness, Williama, założyciela rodu Sinclairów z Mey, choć później stał się siedzibą hrabiów.
Nazwę zamku zmieniono na Barrogill, a budowlę wielokrotnie rozbudowywano, w XVII i XVIII wieku, a następnie ponownie w 1821 roku, gdy dokonano zmian w stylu tudorowsko-gotyckim według projektów Williama Burna. Barrogill wyszedł z rąk rodu Sinclair w 1889 roku, po śmierci 15. hrabiego Caithness, gdy przeszedł na F. G. Heathcote'a (późniejszego Sinclaira). W 1929 roku został wykupiony przez kapitana Frederica Bouhiera Imbert-Terry'ego.
Zamek pełnił funkcję domu wypoczynkowego dla oficerów podczas II wojny światowej, a w 1950 roku sprzedano gospodarstwa rolne posiadłości. Wówczas do zamieszkania nadawała się już tylko wieża.
Zamek Barrogill był w stanie częściowej ruiny, gdy w 1952 roku posiadłość wykupiła królowa Elżbieta, Królowa Matka, wdowa po królu Jerzym VI, który zmarł wcześniej tego roku. Królowa Matka podjęła się odrestaurowania zamku z przeznaczeniem na dom wakacyjny, usuwając część XIX-wiecznych dodatków i przywracając zamkowi pierwotną nazwę. W ramach renowacji zamek po raz pierwszy zaopatrzono w elektryczność i wodę. Do innych prac wykonanych w latach 1953–1954 należało uszczelnienie zamku i przystosowanie go do zamieszkania, a także malowanie i tynkowanie. W kolejnych latach odrestaurowano również wnętrza zamku. Renowację skrzydła zachodniego zakończono dopiero w 1960 roku.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Mey” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →