Zamek w Óbidos

Zamek w Óbidos – zamek znajdujący się w miejscowości Óbidos, w parafii Santa Maria, w dystrykcie Leiria, w Portugalii.

Jest to dobry przykład portugalskiej średniowiecznej fortyfikacji, wzniesionej w XII wieku na niewielkim wzgórzu, z którego roztacza się widok na otaczającą równinę i rzekę Arnoia na wschodzie. Zamek na przestrzeni wieków stał się integralną częścią miejscowości, a jego mury otaczają Óbidos. Budowla praktycznie zachowała swoje średniowiecznie cechy w nienaruszonym stanie.

Zamek sklasyfikowany jest jako Pomnik Narodowy, a 7 lipca 2007 został wybrany jako jeden z Siedmiu Cudów Portugalii.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Óbidos” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Óbidos powstało w miejscu warownej osady, prawdopodobnie na luzytańsko-rzymskim castro i rzymskim oppidum (później civitas) na szczycie wzgórza, będącym tajemniczym Eburobrittium, wzmiankowanym niegdyś przez Pliniusza Starszego jako położone między Collipo (dzisiejsza Golpilheira koło Leirii) a Olisipo (Lizboną). Późniejsze badania archeologiczne doprowadziły do odkrycia forum, łaźni i innych rzymskich budowli w pobliżu osady. Obszar zasiedlili później Luzytanie (od IV wieku p.n.e.) i Rzymianie w I wieku, a następnie zajęli go Wizygoci w V i VI wieku oraz muzułmanie, którzy w VIII wieku obwarowali miasto.

Podczas chrześcijańskiej rekonkwisty siły pierwszego króla Portugalii Alfonsa I (1112–1185) pokonały obronę osady dzięki podstępowi, 10 stycznia 1148 roku. Pierwsze inspekcje zamku przeprowadzono w 1153 roku, choć zamek nigdy nie został całkowicie podbity aż do panowania króla Sancho I (w 1195 roku), co udokumentowano w napisie Torre do Facho. Także w tym czasie wieżę Albarra zamieniono na więzienie, gdy mury zostały przebudowane przez króla Sancho I. Stara loch więzienna została odrestaurowana i rozbudowana przez króla Dionizego, wówczas też wzniesiono barbakany obok głównej bramy.

Syn i następca Sancho, król Alfons II (1211–23), podarował osadę wraz z zamkiem swojej żonie, Urrace (w 1210 roku). Osada i zamek zachowały wierność królowi Sancho II (1223–48) podczas kryzysu, zwycięsko odpierając ataki sił lojalnych hrabiemu Bolonii, przyszłemu królowi Alfonsowi III (1248–1279). Ten opór zaowocował epitetem mui nobre e sempre leal (bardzo szlachetne i zawsze wierne), który znalazł się w herbie miejskim.

Osada stopniowo się rozrastała, a wraz z nią fortyfikacje, obejmujące takie budowle jak Torre Atalaia (położona na południu). Podarowana jako prezent ślubny Dionizemu (1279–1325) i królowej Elżbiecie podczas ich pobytu, od 1834 roku miejscowość na stałe figurowała wśród posiadłości kolejnych królowych Portugalii.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Óbidos” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Óbidos zajmuje 1033. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 15. wśród 205 obiektów w Portugalii. Data powstania — ok. 1101, wcześniejsza niż u 86% datowanych obiektów atlasu — jeden z 564 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6003 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 87% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Caldas da Rainha, 5 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Portugalia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗