Włochy · XIII wiek
Castle of Racconigi zajmuje 890. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 61. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 1250, wcześniejsza niż u 67% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5909 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 88% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 45 000 osób. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Turyn, 34 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Zamek w Racconigi (wł. Castello Reale di Racconigi) to pałac i park krajobrazowy w Racconigi, w prowincji Cuneo, we Włoszech. Był oficjalną rezydencją linii Carignano rodu sabaudzkiego i jest jedną z Rezydencji Królewskiego Domu Sabaudzkiego wpisanych przez UNESCO na Listę Światowego Dziedzictwa.
Najwcześniejsze wzmianki o zamku pochodzą z około 1000 roku, gdy Bernardino z Suzy przebudował dawną posiadłość, przekazując ją mnichom cysterskim.
Zamek był posiadłością margrabiów Saluzzo i innych rodów od XIII wieku, a w XVI wieku został nabyty przez ród sabaudzki. W 1630 roku Karol Emanuel I, książę Sabaudii, przekazał go swojemu bratankowi Tomaszowi Franciszkowi, księciu Carignano, założycielowi linii Sabaudia-Carignano. W tym czasie zamek był wysoką ceglaną twierdzą otoczoną fosą, na planie kwadratu, z czterema wieżami narożnymi i wysoką basztą główną (mastio) po jednej stronie.
Emanuel Filibert, książę Carignano, syn Tomasza, pod koniec XVII wieku zlecił Guarinowi Guariniemu przekształcenie twierdzy w rezydencję rozrywkową. Architekt wzniósł obecną część centralną, w miejscu dawnego dziedzińca, dodając dach w kształcie pagody. Dwie północne wieże zastąpiono pawilonami z kopulastymi dachami i kwadratowymi planami, wyposażonymi w latarnie z białego marmuru. Utworzono także ogrody.
Pod koniec XVIII wieku Ludwik Wiktor, książę Carignano, zlecił remont wnętrz, powiększając dwie południowe wieże, dodając stiuki i inne neoklasycystyczne dekoracje; zlecił też nowe wejście, z 4 kolumnami korynckimi i trójkątnym frontonem, oraz wielkie schody.
Karol Albert, przedstawiciel rodu Carignano, który ostatecznie został królem Sardynii, dalej powiększył i upiększył zamek, aby odzwierciedlał on splendor nowo zdobytego panowania. Jego architekt dworski, Ernesto Melano, rozbudował dawną kwadratową strukturę wokół części centralnej i dodał dwa boczne budynki połączone z pawilonami fasady, a także kolejne schody po stronie południowej.
Tutaj w 1904 roku urodził się ostatni król Włoch, Umberto II. Otrzymawszy zamek jako prezent ślubny w 1930 roku, umieścił w nim rodzinną galerię licząca około 3000 obrazów oraz dokumenty historyczne dotyczące Całunu Turyńskiego.
Emanuel Filibert stworzył rozległy park w stylu jardin à la française, który otwiera się na widok zamku od strony północnej.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Racconigi Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →