Castello Reale di Racconigi

Het kasteel van Racconigi (Italiaans: Castello Reale di Racconigi) is een paleis met landschapspark in Racconigi, provincie Cuneo, Italië. Het was de officiële residentie van de Carignano-linie van het huis Savoye, en is een van de residenties van het koninklijk huis Savoye die door UNESCO op de Werelderfgoedlijst zijn geplaatst.

De eerste vermeldingen van het kasteel dateren van omstreeks het jaar 1000, toen Bernardino van Susa een oud landhuis herbouwde en het aan cisterciënzer monniken naliet.

Het kasteel was vanaf de 13e eeuw in bezit van de markgraven van Saluzzo en anderen, en werd in de 16e eeuw verworven door het huis Savoye. In 1630 schonk Karel Emanuel I, hertog van Savoye, het aan zijn neef Thomas Frans, prins van Carignano, de stichter van de Savoye-Carignano-linie. In die tijd was het kasteel een hoge, met bakstenen bemuurde vesting met gracht en een vierkant grondplan, vier hoektorens en aan één zijde een hoge donjon (mastio).

Emanuel Filibert, prins van Carignano, de zoon van Tommaso, gaf aan het einde van de 17e eeuw Guarino Guarini opdracht om de vesting om te vormen tot een lustverblijf. De architect liet het huidige middendeel bouwen op de plaats van het voormalige hof, en voegde een pagodeachtig dak toe. De twee noordelijke torens werden vervangen door paviljoens met koepeldaken en een vierkant grondplan, voorzien van witmarmeren lantaarns. Ook de tuinen werden toen aangelegd.

Aan het eind van de 18e eeuw liet Lodewijk Victor, prins van Carignano, het interieur vernieuwen, waarbij de twee zuidelijke torens werden vergroot en stucwerk en andere neoklassieke decoratie werden toegevoegd; hij gaf ook opdracht tot een nieuwe entree, met vier Korinthische zuilen en een driehoekig fronton, en de grote trap.

Karel Albert, een Carignano die uiteindelijk koning van Sardinië werd, breidde het kasteel verder uit en verfraaide het, om de luister van het pas verworven koninkrijk te weerspiegelen. Zijn hofarchitect Ernesto Melano breidde de oude vierkante structuur rond het middendeel uit en voegde twee zijgebouwen toe, verbonden met de paviljoens van de gevel, alsook nog een trap aan de zuidzijde.

Hier werd in 1904 de laatste koning van Italië, Umberto II, geboren. Nadat hij het kasteel in 1930 als huwelijksgeschenk had ontvangen, liet hij er de familiegalerij met zo'n 3.000 schilderijen en historische documenten over de Lijkwade van Turijn onderbrengen.

Machinaal vertaald uit “Racconigi Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Castello Reale di Racconigi staat op plaats 916 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 66 van de 487 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1250, en daarmee ouder dan 69% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 861 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 5.909 keer geopend, meer dan 87% van de atlas. Volgens Wikidata telde het monument in 2022 zo’n 45.000 bezoekers. Binnen 25 km staan nog 2 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Turijn, 34 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗