Stany Zjednoczone · XVIII wiek
Castle Pinckney zajmuje 3610. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 69. wśród 110 obiektów w Stanach Zjednoczonych. Data powstania: 1797, wcześniejsza niż u 12% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2362 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 73% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Stany Zjednoczone.
Castle Pinckney to niewielka murowana fortyfikacja zbudowana przez rząd Stanów Zjednoczonych w porcie Charleston w Karolinie Południowej w 1810 roku. Wykorzystywano ją bardzo krótko (przez sześć tygodni) jako obóz jeniecki oraz stanowisko artyleryjskie podczas wojny secesyjnej. Wpisano ją do Narodowego Rejestru Miejsc Historycznych w 1970 roku.
Położony na wysepce Shutes Folly, około jednej mili od wybrzeża Charleston w porcie, fort zbudowano na ruinach starszej fortyfikacji zwanej „Fort Pinckney”. Pierwotny fort z drewna i ziemi, nazwany na cześć bohatera wojny o niepodległość Charlesa Cotesworth Pinckneya, zaczęto budować w 1797 roku, aby chronić miasto przed ewentualnym atakiem morskim, gdy wojna z Francją wydawała się nieuchronna. Ukończony w 1804 roku, nie brał udziału w żadnych działaniach zbrojnych i został niemal doszczętnie zniszczony przez potężny huragan we wrześniu tego samego roku. Zastępczą budowlę z cegły i zaprawy zwaną „Castle Pinckney” wzniesiono w latach 1809–1810 i stacjonował w niej garnizon przez cały czas trwania wojny 1812 roku, choć nie brała ona udziału w żadnych działaniach podczas dwu i pół roku trwającego konfliktu. Później Castle Pinckney został opuszczony i popadł w ruinę.
Dwie dekady później ukończono wał przeciwmorski, a fort ponownie obsadzono garnizonem podczas kryzysu nulifikacyjnego w 1832 roku, gdy prezydent Andrew Jackson przygotowywał się do ściągnięcia kontrowersyjnego cła, w razie potrzeby przy użyciu siły wojskowej. Po tym krótkim okresie aktywności fort ponownie popadł w nieużywanie i służył głównie jako magazyn prochu i innych zapasów wojskowych.
Pod koniec lat 50. XIX wieku Castle Pinckney stanowił część sieci pozycji obronnych w porcie, obejmującej większe i strategicznie lepiej położone forty Sumter i Moultrie oraz inne, mniejsze umocnienia ziemne i fortyfikacje. W 1860 roku uzbrojenie Castle Pinckney składało się z czternastu dział 24-funtowych, czterech 42-funtowych, czterech 8-calowych haubic, jednego moździerza 10-calowego i jednego 8-calowego oraz czterech lekkich dział polowych chroniących jego flanki.
27 grudnia 1860 roku, tydzień po secesji Karoliny Południowej z Unii, fort poddał się milicji Karoliny Południowej, oddany przez niewielki garnizon armii amerykańskiej, który wycofał się do Fort Sumter, aby dołączyć do majora Roberta Andersona.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle Pinckney” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →