Castro de Ulaca

Ulaca była osadą grodziskową, czyli oppidum (znanym też jako castro), zamieszkaną przez lud Wettonów pod koniec epoki żelaza (III-I wiek p.n.e.). Po przeprowadzonych badaniach archeologicznych widoczne są pewne ruiny. Znajduje się w gminie Solosancho w prowincji Ávila w Hiszpanii.

Oppidum było otoczone murem o długości 3000 m, obejmującym owalny wewnętrzny obszar o powierzchni ponad 60 ha. Wykopaliska archeologiczne wewnątrz oppidum ujawniły kamienne fundamenty ponad 250 domów. Biorąc pod uwagę liczbę odnalezionych domów, rozległość osady oraz znaleziska cmentarne, szacowaną populację castro określa się na 1000-1400 mieszkańców, co czyniło ją jedną z największych osad w regionie w tamtym czasie.

W północno-zachodniej części osady, oddzielone od domów, znajduje się sanktuarium. Sanktuarium stanowiło przestrzeń częściowo wykutą w skale. Pierwotnie miało rozmiar 16 na 8 m, z dwoma wejściami od strony południowo-wschodniej i zachodniej. Zachowały się fragmenty otaczających murów kamiennych o wysokości 2 metrów, natomiast tam, gdzie mury się zawaliły, na ziemi leżą duże głazy. Sanktuarium to jest powiązane z dużą skałą, w której wykuto ołtarz, opadający po trzech z czterech stron. Po stronie północnej wykuto dwa równoległe ciągi schodów, liczące sześć i dziewięć stopni, prowadzące do płaskiego obszaru na szczycie skały, gdzie znajdują się połączone ze sobą zagłębienia, umożliwiające przelewanie się cieczy między nimi, tak by płyn wylany z górnego zagłębienia docierał do podstawy ołtarza.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Ulaca” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Castro de Ulaca zajmuje 5419. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 248. wśród 602 obiektów w Hiszpanii. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Ávila, 21 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗