Spanje · 3e eeuw v.Chr.
Castro de Ulaca staat op plaats 5.772 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 247 van de 606 die de atlas in Spanje in kaart brengt. Gebouwd in ca. 250 v.Chr., en daarmee ouder dan 99% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 11 bouwwerken in de atlas die uit de 3e eeuw v.Chr. stammen. Binnen 25 km staan nog 1 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Ávila, 21 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Ulaca was een versterkte heuvelnederzetting of oppidum (ook wel castro genoemd) waar de Vettones aan het einde van de ijzertijd (derde tot eerste eeuw v.Chr.) leefden. Na archeologische opgravingen zijn er nog enkele ruïnes zichtbaar. Het bevindt zich in de gemeente Solosancho in de provincie Ávila, Spanje.
Het oppidum werd omsloten door een 3.000 m lange muur, die een ovaalvormig binnengebied van meer dan 60 ha omsloot. Archeologische opgravingen in het binnengebied van het oppidum brachten de stenen fundamenten van meer dan 250 huizen aan het licht. Op basis van het aantal aangetroffen huizen, de omvang van de nederzetting en de vondsten op de begraafplaats wordt de bevolking van de castro geschat op 1.000 tot 1.400 inwoners, waarmee het een van de grootste nederzettingen van de streek in die tijd was.
In het noordwestelijke deel van de nederzetting, gescheiden van de huizen, bevindt zich een heiligdom. Het heiligdom was een ruimte die deels in de rots was uitgehouwen. Oorspronkelijk had het een omvang van 16 bij 8 m, met twee toegangen, vanuit het zuidoosten en het westen. Er resten delen van de omsluitende stenen muren met een hoogte van 2 meter, maar op de plekken waar de muren zijn ingestort liggen grote stenen op de grond. Dit heiligdom is verbonden met een grote rots waarin een altaar is uitgehouwen, met een helling aan drie van de vier zijden. Aan de noordzijde zijn twee parallelle trappen met zes en negen treden uitgehouwen, die leiden naar een vlak gedeelte boven op de rots, waar zich onderling verbonden holtes bevinden. Deze holtes kunnen in elkaar overlopen, zodat vloeistoffen, wanneer ze in de bovenste holte worden gegoten, de onderkant van het altaar kunnen bereiken.
Machinaal vertaald uit “Ulaca” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →