Niemcy · IV wiek p.n.e.
Celtic circular wall of Otzenhausen zajmuje 3658. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 302. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: ok. 350 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu, jeden z 15 obiektów atlasu powstałych w IV wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2254 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 72% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Trewir, 30 km stąd. Jest jednym z 51 obiektów na mapie regionalnej „Dolina Mozeli”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Celtyckie grodzisko w Otzenhausen jest jedną z największych fortyfikacji, jakie kiedykolwiek zbudowali Celtowie.
Wzniosło je plemię Treverów, żyjące w regionie na północ od grodziska. Grodzisko leży na szczycie Dollbergu, wzgórza w pobliżu Otzenhausen w Niemczech, na wysokości około 695 m n.p.m. Jedynymi widocznymi pozostałościami są dwa kręgi ziemnych wałów, pokryte kamieniami.
W czasach wojny okrągły wał stanowił silną fortyfikację przeciw wrogom. Teorie wskazują, że mogło to być coś więcej niż tylko schronienie. Mogła tam istnieć stała osada, wieś lub siedziba lokalnego przywódcy.
Pierwszą fortyfikację wzniesiono w V lub IV wieku p.n.e., lecz prawdziwy rozkwit budowy przypada na II i I wiek p.n.e. Z nieznanych dotąd przyczyn grodzisko porzucono wkrótce po tej rozbudowie, w środkowej fazie kultury lateńskiej.
Miejsce ma kształt trójkąta o zaokrąglonych końcach. Cały gród otacza jeden wał. Po stronie południowej wzniesiono drugi, podobny nasyp, w odległości około 40 metrów przed głównym. Końce tego zewnętrznego wału zbliżają się do głównego, lecz go nie dotykają. Ponieważ wejście do głównego wału znajduje się po stronie zachodniej, nie ustalono żadnego istotnego celu istnienia wału zewnętrznego. Grodzisko rozciąga się na 460 m z zachodu na wschód i na 647 m z północy na południe. Całkowita długość wałów wynosi 2500 metrów, a zawierają one 240 000 metrów sześciennych kamienia. Do wałów przymocowano tysiące belek, które – jak pokazuje diagram – prawdopodobnie tworzyły od zewnątrz pionową ścianę kamienną.
Taki jest zazwyczaj kształt wszystkich murów galijskich. Proste belki, łączone wzdłużnie i oddalone od siebie o dwie stopy w równych odstępach, układane są razem na ziemi; są one wpuszczane od wewnątrz i pokrywane obficie ziemią. Odstępy, o których mowa, są jednak zamykane od przodu dużymi kamieniami. Gdy te zostaną tak ułożone i spojone, dodaje się kolejny rząd powyżej, w taki sposób, by zachować ten sam odstęp, a belki się nie stykały, lecz były oddzielone równymi przestrzeniami; każdy rząd belek jest utrzymywany mocno na swoim miejscu przez rząd kamieni. W ten sposób cały mur zostaje scalony, aż osiągnie właściwą wysokość.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Hillfort of Otzenhausen” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →