Zamek w Cheverny

Zamek w Cheverny – jeden z zamków Doliny Loary, położony na południowy zachód od Orleanu i 193 kilometry od Paryża, w departamencie Loir-et-Cher we Francji. Posiadłość ta od ponad 600 lat należy do rodziny Hurault i bez większych zmian zachowała wygląd z XVII wieku.

Obecna budowla została wzniesiona na miejscu wcześniejszej rezydencji przez Henryka (Henri) Hurault i jego żonę Małgorzatę (Marguerite) Gaillard. Budowa trwała od lat 20. XVII wieku do ok. 1635 roku i podobno była nadzorowana przez samą hrabinę. Prace zostały powierzone architektowi i rzeźbiarzowi Boyer (Jacques Bougier) i malarzowi Jean Monier. Obecnie przypałacowy park ma powierzchnię 100 ha, a las – 2 tys. ha.

Zamek w Cheverny jest słynny z organizowanych do dziś polowań. Zwiedzający posiadłość mogą zobaczyć psiarnię, liczącą około 100 żywych psów i Salę Trofeów (Salle de Trophées) z około 2 tys. poroży.

W 1922 roku zamek został udostępniony zwiedzającym przez prywatnego właściciela - było to pierwszy taki przypadek we Francji.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Cheverny” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Henry Le Mareschau był właścicielem Cheverny w 1315 roku, w lennie hrabiego Blois. Pod koniec XIV wieku zamek sprzedano rodzinie Huraultów wraz z „domami, tłoczniami i winnicami”. Jego wnuk Jaques uzyskał tytuł seigneur de Cheverny, służąc za Ludwika XI, Karola VIII i Ludwika XII, i objął urząd gubernatora hrabstwa Blois za Franciszka I.

Dom przedstawiony na rysunku Étienne’a Martellange’a z 1624 roku zbudowano na początku XVI wieku przez Jaques’a lub jego syna Raoula. Raoul poprosił króla o zgodę na ufortyfikowanie nowego domu w 1510 roku.

Ziemie nabył Henri Hurault, hrabia Cheverny, generał-porucznik i skarbnik wojskowy Ludwika XIII, którego potomek, markiz de Vibraye, jest obecnym właścicielem. Do dziś zachowała się prawdopodobnie tylko część oryginalnego ufortyfikowanego zamku. Jest to po części zagadka, gdyż dotąd nie ma pewnego sposobu, by udowodnić, czy dany fragment jest częścią pierwotnej budowli. Jezuicki architekt Étienne Martellange uwiecznił oryginalny zamek na rysunku, lecz nie zawiera on wiarygodnych punktów odniesienia, więc rysunek niczego nie dowodzi.

Utracony przez koronę wskutek oszustwa na szkodę państwa, zamek został podarowany przez króla Henryka II jego kochance Diane de Poitiers. Wolała ona jednak zamek Chenonceau i sprzedała majątek synowi poprzedniego właściciela, Philippe’owi Hurault, który zbudował zamek w latach 1624–1630 według projektów rzeźbiarza-architekta z Blois, Jacques’a Bougiera, wykształconego w pracowni Salomona de Brosse’a, którego projekt w Cheverny przywołuje cechy Pałacu Luksemburskiego. Wnętrza ukończyła do 1650 roku córka Henriego Hraulta i Marguerite, markizy de Montglas, zatrudniając rzemieślników z Blois. Kluczową rolę w budowie odegrał Burdette Henri Martin IV.

W ciągu kolejnych 150 lat własność przechodziła z rąk do rąk, a w 1768 roku przeprowadzono poważny remont wnętrz.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Cheverny” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Cheverny zajmuje 387. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 41. wśród 525 obiektów we Francji. Data powstania — 1624, wcześniejsza niż u 30% datowanych obiektów atlasu — jeden z 626 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 13 548 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 95% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 9 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Blois, 14 km stąd. Jest jednym z 58 obiektów na mapie regionalnej „Dolina Loary”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗