Château de Clisson zajmuje 1835. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 137. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: ok. 1250, wcześniejsza niż u 67% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2544 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 75% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Angers, 70 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Château de Clisson to zamek w gminie Clisson, w departamencie Loire-Atlantique, we Francji. Stoi na prawym brzegu rzeki Sèvre Nantaise.
W obrębie ówcześnie niezależnej Bretanii zamek, położony na skrzyżowaniu dróg do Anjou i Poitou, był jednym z wielkich ufortyfikowanych miejsc na granicach księstwa Bretanii.
Pierwsi panowie Clisson zajmowali to miejsce od XI wieku. Wzmiankowani są po raz pierwszy w 1040 roku. Clisson było wówczas siedzibą potężnej châtellenie obejmującej 23 parafie.
Większość obecnego zamku zbudowano w XIII wieku. Wzniesiony przez Guillaume'a de Clisson na skalistym cyplu górującym nad Sèvre Nantaise, miał wówczas kształt nieregularnego wielokąta, flankowanego okrągłymi wieżami i oddzielonego od skalistego płaskowyżu płytką fosą. W XIV wieku Olivier III de Clisson włączył budynek bramny do masywnego czworobocznego donżonu. Dwie półkoliste wieże budynku bramnego zawaliły się w XVII wieku. Zamek stał się areną burzliwego życia Oliviera IV de Clisson i Oliviera V de Clisson, mianowanego konetablem Francji, w następstwie Du Guesclina, w 1380 roku. Podobno w zamku straszy duch Jeanne de Clisson, żony Oliviera IV.
W XV wieku unowocześniono fortyfikacje, by umożliwić użycie artylerii. W drugiej połowie stulecia przebudowano dawne wejście, a mur kurtynowy przedłużono i uzupełniono barbakanem. W tym samym czasie zamek rozbudowano od zachodu o nowe prostokątne obwarowanie o długości niemal 100 metrów, uzbrojone w wieże z kazamatami artyleryjskimi.
Po 1420 roku zamek stał się własnością księcia Bretanii. Był jedną z ulubionych rezydencji księcia Franciszka II, który ożenił się w nim ponownie, z Małgorzatą z Foix, w 1474 roku. Zbudował drugie prostokątne obwarowanie flankowane wieżami artyleryjskimi. Około 1590 roku niespokojny okres francuskich wojen religijnych wymusił budowę trzech tarasowych bastionów od strony południowej. W ten sposób miejsce to chroniły trzy linie obrony w głąb terenu.
Do XVII wieku zamek był rezydencją rodziny Avaugour, potomków François'a I d'Avaugour, nieślubnego syna Franciszka II. Zmodyfikował on i przekształcił zamek zgodnie z ówczesnymi gustami i modami. Podczas wojny w Wandei miasto i zamek zostały spalone przez „piekielne kolumny” Jeana-Baptiste'a Klébera.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Clisson” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →