Château de Langoiran zajmuje 3501. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 269. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: ok. 1250, wcześniejsza niż u 67% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. W promieniu 25 km stoi 9 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Château de Langoiran znajduje się w okręgu Bordeaux w departamencie Żyronda, w miejscowości Langoiran, w Akwitanii, we Francji. „Donżon” zamku (obwarowana wieża centralna) jest jednym z największych we Francji. Góruje nad doliną Garonny i oferuje zwiedzającym rozległy widok. Od maja 1892 roku figuruje na liście francuskich zabytków historycznych (monument historique).
Zamek ten zbudowano w XIII wieku dla rodu Escoussans, jednego z najsłynniejszych rodów Gaskonii. Zamek Langoiran należał kolejno do rodów Escoussans, Albret (od 1345 do 1378) i Montferrand (od 1378 do 1590). Bertrand III de Montferrand był Soudanem de la Trau. Poślubił Isabelle de Preissac, córkę Arnauda de Preissaca, Soudana de La Trau (członka Orderu Podwiązki), i Marguerite of Stratton (córki Jana ze Stratton).
Po tym, jak liczne nieudane wojny doprowadziły ich do ruiny, właściciele zostali zmuszeni sprzedać swoje ziemie i zamek rodzinie szlacheckiej z Bordeaux: Arnouldom. Seniorię Langoiran wzmiankowano już w XI wieku. Najstarsze zachowane części zamku pochodzą z XIII wieku i epoki renesansu.
Seniorii Langoiran należała do najsłynniejszych i najpotężniejszych w księstwie Akwitanii. Przez wieki była przedmiotem sporów między królami Francji a Anglii, z których obaj pragnęli ją pozyskać. W czasach, gdy księstwo Akwitanii należało do królów angielskich, a nie do Królestwa Francji, następcy Henryka II Plantageneta nosili tytuł „królów Anglii i Akwitanii”.
Panowie Langoiran zawsze wspierali króla-księcia, z wyjątkiem Bérarda d'Albret, który pod koniec życia musiał walczyć w imieniu króla Francji.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Langoiran” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →