Zamek w Chęcinach zajmuje 1551. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 51. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: ok. 1201, wcześniejsza niż u 75% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6606 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 90% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Radom, 84 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Zamek w Chęcinach – zabytkowy zamek królewski z przełomu XIII i XIV w., górujący nad miejscowością Chęciny, w województwie świętokrzyskim, pod Kielcami.
W pobliżu zamku przechodzi żółty szlak turystyczny im. Juliusza Brauna, Honorowego Członka PTTK, z Wiernej Rzeki do Chęcin.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Chęcinach” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Budowę twierdzy rozpoczęto prawdopodobnie pod koniec XIII wieku. Wiadomo na pewno, że zamek istniał już w 1306 roku, kiedy król Władysław I Łokietek przekazał go arcybiskupowi krakowskiemu Janowi Muskacie. Rok później, pod pretekstem wykrycia spisku przeciw władzy królewskiej, zamek wrócił do króla. Odegrał on istotną rolę jako miejsce koncentracji wojsk wyruszających na wojnę z Krzyżakami.
Po śmierci Władysława Łokietka twierdza została rozbudowana przez Kazimierza III Wielkiego. W tym czasie Chęciny stały się rezydencją drugiej żony króla, Adelajdy Heskiej. W kolejnych latach zamek był również rezydencją Elżbiety Polskiej, królowej Węgier, Zofii Holszańskiej oraz jej syna Władysława III Warneńczyka, a także Bony Sforzy. Później przez wiele lat pełnił funkcję więzienia stanu. Wśród więzionych tam osób byli Michael Küchmeister von Sternberg, przyszły wielki mistrz zakonu krzyżackiego, Andrzej Wingold, przyrodni brat Jagiełły, oraz Warcisław z Gotartowic.
W drugiej połowie XVI wieku zamek zaczął podupadać. W 1588 roku sejm nakazał przeniesienie inwentarza zamkowego do kościoła w Chęcinach, a w 1607 roku, podczas rokoszu Zebrzydowskiego, fortyfikacje i zabudowania zostały częściowo zniszczone i spalone. Zamek na krótko odzyskał dawną świetność dzięki odbudowie zainicjowanej przez Stanisława Branickiego, starostę chęcińskiego, lecz w latach 1655–1657 został niemal całkowicie zniszczony przez wojska szwedzko-brandenburskie i siedmiogrodzkie. Zniszczenie dopełniło się w 1707 roku, podczas kolejnej okupacji szwedzkiej. Wówczas ostatni mieszkańcy opuścili zamek. Przez kolejne stulecie średniowieczne mury stały się dla okolicznych mieszkańców źródłem materiału budowlanego.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Chęciny Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →