Zamek w Gniewie

Zamek w Gniewie – zamek zbudowany przez Zakon krzyżacki na planie czworoboku w końcu XIII i na początku XIV w. na lewym brzegu Wisły i rozbudowany w XIV i XV w., następnie od połowy wieku XV do 1772 siedziba polskich starostów, w 1664 należał do starostwa gniewskiego.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Gniewie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Budowla, gotycki zamek typu ordensburg, była dawnym zamkiem zakonu krzyżackiego, wzniesionym po 1290 roku. Na mocy drugiego pokoju toruńskiego (1466) Gniew ponownie stało się polskie, a zamek przekazano szlachcicowi Janowi de Jani herbu Ostoja, wojewodzie pomorskiemu z nadania króla polskiego. Od tego czasu zamek był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. W ramach Królestwa Polskiego był siedzibą starostów gniewskich, w tym jego najsławniejszego mieszkańca, przyszłego króla Jana III Sobieskiego, który wzniósł przylegający pałac barokowy dla swojej żony Marii Kazimiery Ludwiki d'Arquien.

Zniszczony przez pożar w 1921 roku, zamek odbudowano w obecnej formie w latach 1968–1974.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Gniew Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Gniewie zajmuje 1585. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 49. wśród 374 obiektów w Polsce. Data powstania — 1383, wcześniejsza niż u 55% datowanych obiektów atlasu — jeden z 604 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6957 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 89% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Gdańsk, 58 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗