Mur miejski Czang Maj, czyli mur Wiang Chiang Mai, obecnie odnosi się do wewnętrznego muru miejskiego Wiang Chiang Mai (podczas gdy zewnętrznym murem jest linia ziemnego wału), wzniesionego wraz z założeniem królestwa Lan Na, w czasie panowania króla Mangraia, aby służyć jako stolica Lan Na.
Fosa tworzy kwadrat o bokach długości około 1,63 kilometra. Ziemię pozyskaną z kopania fosy usypano, tworząc linię muru miejskiego. Kopanie zaczęto w północno-wschodnim rogu, przy Jaeng Si Phum, kierunku uznawanym za pomyślny, po czym wzniesiono z cegły obie strony, aby zapobiec obsypywaniu się ziemi. Szczyt muru na całej długości był murowany, z blankami rozmieszczonymi na wszystkich czterech murach, a także z czterema bramami miejskimi. Dowody archeologiczne wskazują, że początkowo każda brama miejska miała tylko jedno piętro, a drugie piętro dodano i wysunięto na zewnątrz w późniejszej epoce. Skrzydła bram nie były wzajemnie wyrównane, aby zapobiec wybiciu bramy ostrzałem z kanonów.
Mur północny jest najdłuższy i mierzy około 1,67 kilometra, następny jest mur południowy o długości 1,63 kilometra, natomiast mur wschodni ma tę samą długość co mur zachodni, czyli 1,62 kilometra.
Gdy Czang Maj uzyskało niezależność od Birmy, król Kawila, ustanowiony pierwszym rządzącym panem Czang Maj, zarządził poważną odbudowę muru miejskiego, aby stał się mocny i trwały, a odnowiono go ponownie w 1818 roku, w czasie panowania Chao Luanga Thammalangki z Czang Maj.
W czasie panowania króla Ramy V, książę Damrong Rajanubhab, minister spraw wewnętrznych, wyraził swoją opinię na temat rozbiórki muru miejskiego Czang Maj, mówiąc: „...Uważam, że nie jest właściwe, aby brać przykład rozbiórki muru miejskiego Bangkoku i stosować go do rozbiórki muru miejskiego Czang Maj.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „กำแพงเมืองเชียงใหม่” w Wikipedii po tajsku, CC BY-SA 4.0.
Chiang Mai city wall zajmuje 6829. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 14. wśród 21 obiektów w Tajlandii. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Tajlandia.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →