Tajwan · XVIII wiek
Fort Qihou zajmuje 4183. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 6. wśród 20 obiektów na Tajwanie. Data powstania: 1720, wcześniejsza niż u 19% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1014 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 51% obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Tainan, 43 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Tajwan.
Fort Qihou lub Bateria Qihou (chiń. trad. 旗後砲台; pinyin Qíhou pàotái) – fort artyleryjski z końca XIX w. strzegący północnego wejścia do portu w Gaoxiongu. Znajduje się w dzielnicy Qijin.
Tekst pochodzi z artykułu „Fort Qihou” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pierwsze fortyfikacje wzniesiono w 1720 roku, gdy Tajwan znajdował się pod panowaniem mandżurskiego cesarstwa Qing. Po ekspedycji japońskiej w 1874 roku władze Qing wzniosły nowoczesny fort, w którym w 1880 roku zainstalowano nowe działa Armstronga. Fort nie odegrał żadnej roli w wojnie francusko-chińskiej – walki na Tajwanie toczyły się w rejonie Keelung, a francuskie okręty podczas blokady nie zbliżały się do portu.
Tajwan przekazano Japonii na mocy traktatu z Shimonoseki, w następstwie pierwszej wojny chińsko-japońskiej. Miejscowe wojska walczyły jednak dalej. 12 października 1895 roku eskadra pod dowództwem admirała Arichiego Shinanojo (krążowniki Yoshino, Naniwa, Akitsushima, Yaeyama, Saien – dawny chiński Jiyuan, zdobyty pod Weihaiwei – oraz korweta Hiei) przybyła do Takow (dzisiejsze Kaohsiung), skłaniając cudzoziemców do ewakuacji, gdyż następnego dnia planowano atak. Cudzoziemcy wsiedli na kanonierkę HMS Tweed i dwa holowniki i wycofali się (by powrócić dopiero po zakończeniu walk). O godzinie 7 rano, 13 października, japońskie okręty „otworzyły ogień do fortów Takow z odległości około 6000 jardów.
Przez pierwsze pół godziny forty odpowiadały ogniem, lecz potem ich działa umilkły... Forty oddały dwadzieścia cztery strzały, z których najlepszy padł z 8-calowych dział B.L. Armstronga w forcie na Wzgórzu Małpim, trafiając wodę około 500 jardów od Naniwy”. Wojska japońskie zajęły forty we wczesnych godzinach popołudniowych, nie ponosząc żadnych strat (zginęło 4 chińskich żołnierzy). W okresie japońskim fort nie był użytkowany.
Po II wojnie światowej wzgórze zostało ufortyfikowane przez armię chińską: wykute w skale gniazda dla broni lekkiej i karabinów maszynowych można znaleźć tam do dziś.
Zaprojektowany przez brytyjskiego inżyniera H. W. Harwooda, fort składa się z trzech części:
ufortyfikowanych koszar wokół prostokątnego placu, z parapetem obronnym na dachu. Z dwóch bram jedna prowadzi do baterii, druga zaś była niegdyś główną bramą południową. Nosiła chińską inskrypcję, którą można przetłumaczyć jako „Potężne uderzenie na Południe” – znaki oznaczające „potężne uderzenie” zostały odstrzelone pociskiem z Yoshino.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Cihou Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →