Rosja · XVIII wiek
Constantine Palace zajmuje 559. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 26. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania: 1720, wcześniejsza niż u 19% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 11 529 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 95% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 36 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Petersburg, 18 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.
Pałac Konstantynowski (ros. Константиновский дворец), znany również jako Wielki Pałac Strzelniński (ros. Большой Стрельнинский дворец), to rosyjski pałac cesarski wzniesiony w 1720 roku, położony w Strzelnie pod Petersburgiem. Obecnie zarządzany jest przez Administrację Prezydenta Federacji Rosyjskiej.
Budowę pałacu rozpoczęto za panowania Piotra Wielkiego. Pałac i otaczające go ogrody ukończono po raz pierwszy na początku XVIII wieku, a rozbudowy trwały aż do początku XIX wieku. Majątek przekazano następnie Pawłowi I, a później Konstantemu Pawłowiczowi, od którego pałac wziął swoją nazwę. Majątek pozostawał w posiadaniu rosyjskiej rodziny cesarskiej aż do rewolucji bolszewickiej w 1917 roku.
Już w 1709 roku Piotr Wielki chciał wznieść wielki pałac cesarski, który przewyższyłby Wersal we Francji. 26 maja 1710 roku „raczył rozważyć plan usytuowania budynku pałacowego, ogrodów i parków”. Projekt, opracowany przez włoskiego architekta Sebastiano Cipriani, okazał się zbyt skomplikowany. W 1715 roku zawarto umowy ze słynnym francuskim architektem Jean-Baptiste'em Le Blondem oraz architektem Carlem Bartolomeo Rastrellim, przy czym kontrakt otrzymał Le Blond. Le Blond zmarł jednak w 1719 roku, a prace nad projektem kontynuował Włoch Nicola Michetti. Dominantę architektoniczną zespołu, Pałac Konstantynowski, wzniesiono według projektu Michettiego 22 czerwca 1720 roku.
Aby przewyższyć europejskie zespoły pałacowo-parkowe, fontanny i towarzyszące im mechanizmy musiały działać przez całą dobę przez kilka miesięcy, utrzymując niezbędny poziom wody w zbiorniku. Plan ten szybko jednak napotkał problem – konieczne było podniesienie poziomu wody, aby fontanny działały prawidłowo. Prawdopodobnie doprowadziłoby to do zalania dorzeczy rzek Strzelki i Kikenki, ponieważ dziesiątki kilometrów kwadratowych otaczającego terenu leżą na wysokości poniżej 10 metrów (33 stopy), a niektóre nawet poniżej poziomu morza.
Budowle hydrotechniczne zdolne rozwiązać ten problem kosztowałyby Piotra I zbyt wiele, a teren dalej na zachód nadawałby się znacznie lepiej do naturalnego zaopatrzenia w wodę. Niemieckiemu inżynierowi hydraulikowi Burkhardowi Münnichowi udało się przekonać cara do zmiany planu, i budowa fontann została zakończona.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Constantine Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →