Cuéllar Castle zajmuje 2842. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 106. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: ok. 1250, wcześniejsza niż u 67% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1108 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 53% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Segowia, 53 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Zamek Cuéllar, znany też jako Zamek Książąt Alburquerque, jest najbardziej symbolicznym zabytkiem miasta Cuéllar, położonego w prowincji Segowia, we wspólnocie autonomicznej Kastylia i León, w Hiszpanii. Został uznany za Bien de Interés Cultural (Dobro Kultury Interesujące) 3 czerwca 1931 roku.
Zamek zachował się w dobrym stanie i był budowany w różnych stylach architektonicznych między XIII a XVIII wiekiem. Znaczna część zamku powstała w stylach gotyckim i renesansowym. Budowla wojskowa została rozbudowana i przekształcona w XVI wieku, przeobrażając się w pałac Księcia Alburquerque. Na różnych etapach budowy pracowali przy nim tacy mistrzowie jak Juan Guas, Hanequin z Brukseli oraz jego syn Hanequin de Cuéllar, Juan, Rodrigo Gil de Hontañón oraz Juan Gil de Hontañón „el mozo”, czyli Juan de Álava.
Spośród jego historycznych właścicieli wyróżniają się Álvaro de Luna i Beltrán de la Cueva, a także kolejni Książęta Alburquerque. Wśród znamienitych gości byli niektórzy monarchowie kastylijscy, jak Jan I wraz z żoną, królową Eleonorą Aragońską i Sycylijską, która zmarła na zamku, czy María de Molina, która schroniła się w tym zamku, gdy jej królestwo ją odrzucało. Wyróżniają się także takie postacie jak malarz Francisco Javier Parcerisa czy pisarz José de Espronceda, generałowie Joseph Léopold Sigisbert Hugo i Arthur Wellesley, książę Wellington, który podczas hiszpańskiej wojny o niepodległość rozlokował w tym zamku swoje koszary garnizonowe.
Książęta Alburquerque mieszkali w tym zamku przez wieki, dopóki nie przenieśli się do Madrytu, aby być bliżej dworu. Później wykorzystywali zamek w celach wypoczynkowych i wakacyjnych, stopniowo porzucając budowlę. Pod koniec XIX wieku zamek był niemal całkowicie opuszczony i padł ofiarą kradzieży. W 1938 roku w zamku utworzono więzienie polityczne, a później sanatorium dla więźniów dotkniętych gruźlicą.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Cuéllar Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →