Domus Transitoria

Domus Transitoria (Dom Przejścia) był pierwszym pałacem cesarza rzymskiego Nerona (panował 54–68), uszkodzonym lub zniszczonym przez wielki pożar Rzymu w 64 roku n.e., a następnie rozbudowanym przez jego Domus Aurea (Złoty Dom).

„Domus” miał połączyć pałac na Palatynie ze wszystkimi cesarskimi posiadłościami zdobytymi na różne sposoby, w tym Ogrodami Mecenasa, Horti Lamiani, Horti Lolliani itd.

Według Swetoniusza (Neron 31.1): „Wzniósł pałac ciągnący się od Palatynu aż do Eskwilinu, który początkowo nazwał Domus Transitoria, ale gdy krótko po ukończeniu spłonął i został odbudowany, nazwano go Złotym Domem”. Zbudowano go prawdopodobnie od 60 roku n.e.

Uważa się, że jeden z głównych budynków znajdował się po zachodniej stronie wzgórza Oppian, pod termami Trajana.

Ceglane ściany pałacu były pierwotnie pokryte marmurem w dolnej części, podczas gdy górne partie zdobiły freski. Wzdłuż południowej strony domu ciągnął się portyk. Niemal wszystkie kolumny, posadzki i marmurowe ściany zostały usunięte, gdy Trajan budował swoje termy (w 104 roku n.e.).

Dom zbudowano wokół dużego perystylu z portykami po trzech stronach, podczas gdy czwartą, północną stronę stanowiła kryptoportyk, wspierająca tylny nasyp. W centrum, zajmowanym obecnie przez serię długich sklepień kolebkowych podtrzymujących leżące nad nimi termy trajańskie, znajdują się pozostałości fontanny; we wschodniej części znajduje się duże nimfeum otwierające się na dziedziniec.

Rozbudowane nimfeum zostało niestety podzielone na dwie części późniejszym murem Trajana. Otoczone portykiem czterech kolumn, wyposażone było w kaskadową fontannę u dołu, której woda spływała do centralnego basenu. Na ścianach groty znajdowała się mozaika, z której zachowało się kilka śladów w ramie z muszli. Dolna część ścian pierwotnie pokryta była marmurem.

Dekoracja sklepienia, o wysokości 10 m (33 stopy), zachowała się jedynie częściowo, tam gdzie umieszczono cztery narożne medaliony i centralny ośmiokąt, ten ostatni częściowo zachowany, przedstawiający scenę z Polifemem.

Pięć metrów pod hadriańską świątynią Wenus i Romy w 1828 roku odkryto wystawną rotundę należącą do pałacu, przeciętą fundamentami Domus Aurea.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Domus Transitoria” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Domus Transitoria zajmuje 1647. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 126. wśród 487 obiektów we Włoszech. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2935 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 75% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 70 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Rzym, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗