Walia · XIII wiek
Flint Castle zajmuje 1709. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 22. wśród 107 obiektów w Walii. Data powstania: 1277, wcześniejsza niż u 64% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2591 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 75% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 12 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Liverpool, 20 km stąd. Jest jednym z 27 obiektów na mapie regionalnej „Północna Walia”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Walia.
Zamek Flint (walij. Castell y Fflint) we Flincie, w hrabstwie Flintshire, był pierwszym z serii zamków wzniesionych podczas kampanii króla Edwarda I mającej na celu podbój Walii.
Miejsce to wybrano ze względu na jego strategiczne położenie w północno-wschodniej Walii. Zamek oddalony był zaledwie o dzień marszu od Chester, zaopatrzenie można było dostarczać rzeką Dee, a w pobliżu znajdował się bród prowadzący do Anglii, który można było wykorzystać podczas odpływu.
Prace budowlane rozpoczęto w 1277 roku, początkowo pod kierunkiem Richarda L'engenoura, który później, w 1304 roku, został burmistrzem Chester. Zamek wraz z umocnieniami ziemnymi wzniosło 18 000 robotników i murarzy, wykorzystując miejscowy piaskowiec ciosowy typu Millstone Grit. Sabaudzki mistrz murarski Jakub ze Świętego Jerzego został skierowany „ad ordiandum opera castorum ibidem” (do nadzorowania prac przy tym samym zamku, odnosząc się do wszystkich walijskich projektów budowy zamków) w kwietniu 1278 roku. W listopadzie 1280 roku zaczął on bezpośrednio nadzorować budowę we Flincie dla Edwarda I, gdy początkowo bardzo powolne tempo budowy zostało przyspieszone. Pozostał na zamku przez 17 miesięcy. Jakub ze Świętego Jerzego przeniósł się następnie do Rhuddlan, by nadzorować ukończenie tamtejszego zamku.
Gdy w 1284 roku prace ustały, Zamek Flint posiadał dziedziniec wewnętrzny i dziedziniec zewnętrzny (bailey). Oddzielała je fosa pływowa, a łączyły budynek bramny i most zwodzony. Poza dziedzińcem zewnętrznym założono również miasto plantacyjne. Dziedziniec wewnętrzny posiadał trzy duże wieże oraz oddzielny donżon. Ta odosobniona wieża chroniła wewnętrzny budynek bramny oraz dziedziniec zewnętrzny. Łącznie na budowę twierdzy i miasta Edward I wydał 6068 funtów, 7 szylingów i 5 pensów (6,6 miliona funtów w przeliczeniu na rok 2008).
Flint, leżący na zachodnim brzegu estuarium rzeki Dee, mógł być zaopatrywany drogą rzeczną lub morską. Jego port chroniony był murem obronnym. Zamek leży naprzeciwko angielskiego brzegu i Zamku Shotwick w Anglii. Zanim w XVIII wieku zmieniono bieg rzeki, przeprawa przez estuarium w tym miejscu mogła odbywać się bezpośrednio łodzią podczas przypływu lub w bród podczas odpływu.
Zamek wzorowany jest na modelach sabaudzkich, w których jedna z narożnych wież jest powiększona i odizolowana.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Flint Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →