Fort Mosta zajmuje 6087. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 32. wśród 39 obiektów na Malcie. Data powstania: 1878, wcześniejsza niż u 5% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. W promieniu 25 km stoi 37 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Malta.
Fort Mosta (wcześniej pisany jako Fort Musta, (malt. Il-Fortizza tal-Mosta) jest to fort poligonalny w Moście na Malcie. Został zbudowany przez Brytyjczyków w latach 1878-1880. jako część Victoria Lines. Jest wciąż w użytkowaniu przez Armed Forces of Malta jako skład amunicji. Nie jest dostępny dla publiczności.
Tekst pochodzi z artykułu „Fort Mosta” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Fort Mosta zbudowali Brytyjczycy jako część Linii Wiktorii — linii fortyfikacji przebiegającej przez północną część Malty, oddzielającej ją od gęściej zaludnionego południa. Jest to jeden z trzech fortów wzniesionych wzdłuż linii, obok Fortu Binġemma i Fortu Madalena.
Fort jest najlepiej pod względem strategicznym usytuowanym fortem lądowym wzdłuż Linii Wiktorii, zajmując skalną ścianę u ujścia Wied il-Għasel. Według Giorgio Grogneta de Vassé, miejsce to miało znaczenie strategiczne od czasów starożytnych i było wcześniej zajmowane przez grodzisko i osadę z epoki brązu, gdzie znajdowały się pozostałości archeologiczne. Gdy Brytyjczycy zajęli teren pod budowę fortu, prawdopodobnie zniszczyli pozostałości z epoki brązu, choć nie ma dowodów potwierdzających ich istnienie. Mimo to, pod fortem odnaleziono katakumby datowane na IV lub V wiek n.e., które istnieją do dziś.
Fort był ostatnim z trzech dużych fortów Linii Wiktorii, który wzniesiono. Jego budowę zatwierdzono w 1873 roku, lecz podczas gdy budowa pozostałych fortów rozpoczęła się w 1875 roku (Fort Binġemma) lub w 1878 roku (Fort Madalena), prace nad Fortem Mosta nie rozpoczęły się jeszcze do lutego 1878 roku, kiedy odwiedził go generał Lintorn Simmons (który został gubernatorem Malty w 1884 roku). Budowa rozpoczęła się wkrótce po jego wizycie.
Fort składa się z dwóch części: pięciobocznej wieży głównej, otoczonej fosą, oraz baterii na zewnątrz wieży głównej. Były one połączone poterną. W przeciwieństwie do dwóch pozostałych fortów, Fort Mosta nie posiadał dział RML, gdyż nie był przeznaczony do obrony wybrzeża. Początkowo uzbrojony był w gładkolufowe działa ładowane odprzodowo o kalibrze 64 funtów, lecz później zainstalowano działa ładowane odtylcowo kalibru 6 cali.
Linie Wiktorii porzucono w 1907 roku, zaledwie osiem lat po ich ukończeniu, uznano je bowiem za mające wątpliwą wartość obronną. Choć Fort Binġemma i Fort Madalena pozostawały w użyciu do obrony wybrzeża, Fort Mosta stracił większość swojego znaczenia militarnego. Do 1940 roku stał się składem amunicji.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Mosta” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →