Fort Vastenburg

Fort Vastenburg (hol. „Niezłomna Twierdza”), zwany też Fort Surakarta, to holenderski fort z XVIII wieku położony w Gladak, w Surakarcie, na Jawie Środkowej, w Indonezji. Charakterystyczny punkt Surakarty, fort jest przedmiotem sporów związanych z wieloma właścicielami roszczącymi sobie prawa do różnych jego części. W efekcie fort pozostaje opuszczony i zagrożony wyburzeniem przez różne prywatne strony rości sobie prawa do jego własności.

Fort Vastenburg ma kształt kwadratu z czterema bastionami. Otoczony jest wysokim na 6 metrów murem nośnym oraz suchą fosą. Trzy bramy zapewniają wejście do fortu od strony wschodniej, zachodniej i północnej. Kanałowy most zwodzony w stylu bascule (podobny do Jembatan Kota Intan w Batawii) niegdyś zapewniał dostęp do zachodniej głównej bramy fortu, lecz został rozebrany.

Istnieją różne opinie co do daty budowy Fortu Vastenburg. Większość zgadza się, że Fort Vastenburg zbudowano w 1743 roku i ukończono w 1745 roku, na rozkaz gubernatora generalnego barona van Imhoffa. Pierwotnie nazwany de Grootmoedigheid („wielkoduszność”), później nazwę fortu zmieniono na Vastenburg („niezłomny”) (1750).

Istnieje też inne twierdzenie, że de Grootmoedigheid był budowlą odrębną od Fortu Vastenburg. Według tej wersji budowę Fortu Vastenburg rozpoczęto w 1755 roku i ukończono w 1779 roku, zastępując placówkę handlową de Grootmoedigheid, zbudowaną w 1743 roku niedaleko Bandar Beton koło Bengawan Solo. De Grootmoedigheid była jedną z serii placówek obronnych utworzonych przez Holenderską Kompanię Wschodnioindyjską (VOC) w celu utrzymania bezpieczeństwa w jawajskiej sieci handlowej.

Główną funkcją fortu było zapewnienie siedziby rezydentowi (administratorowi kolonialnemu) oraz garnizonowi Holenderskich Indii Wschodnich dla regionu Jawy Środkowej. Fort utrzymywał porządek w Surakarcie, zwłaszcza pomiędzy rodami królewskimi. W przeciwieństwie do stosunkowo zjednoczonego dworu królewskiego w Yogyakarcie, sułtanat Surakarty był rozdarty konfliktami. Do 1757 roku Pakubuwono II stawił czoła lokalnemu buntowi ze strony swojego królewskiego krewnego Radena Masa Saida. Na mocy holenderskiego traktatu z Salatigi Raden Mas Said postanowił zbudować własny (mniejszy) pałac — Kraton Mangkunegaran — ustanawiając drugi dwór królewski w mieście. Osłabiło to poczucie jedności miasta, przez co Fort Vastenburg pilnował ewentualnego konfliktu między rodami królewskimi.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Vastenburg” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Fort Vastenburg zajmuje 5225. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 24. wśród 41 obiektów w Indonezji. Data powstania — 1743, wcześniejsza niż u 19% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indonezja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗