Fortyfikacje Kotoru

Fortyfikacje Kotoru (włoski: Fortificazioni di Cattaro) – system fortyfikacji znajdujący się w czarnogórskim mieście Kotor. Fortyfikacje składają się z murów obronnych, wież, cytadel, bram, zamków i fortów.

Fortyfikacje te znajdują się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO; są częścią Przyrodniczego i Kulturowo-Historycznego Regionu Kotoru oraz Weneckich dzieł obronnych z okresu XVI i XVII wieku: Stato da Terra - zachodnie Stato da Mar. Fortyfikacje były ważnym elementem obrony miasta przez Francuzów w czasie oblężenia Kotoru w latach 1813-1814 (ostatecznie oblężenie zakończyło się jednak dla Francuzów porażką). Niektóre części fortyfikacji były naruszane przez trzęsienia ziemi w 1563, 1667 i 1979 roku. W 2001 roku Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych wezwała do rewitalizacji tych fortyfikacji.

Mury, będące częścią fortyfikacji, otaczają Kotor od jego północnej i południowo-zachodniej strony. W skład fortyfikacji wchodzi także leżąca na jednym z wzgórz znajdujących się w Kotorze twierdza św. Jana. Fortyfikacje łączą w sobie elementy weneckiej, iliryjskiej, bizantyjskiej i austriackiej architektury militarnej.

Tekst pochodzi z artykułu „Fortyfikacje Kotoru” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Fortyfikacje Kotoru zajmuje 785. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 1. wśród 7 obiektów w Czarnogórze. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Czarnogóra.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗