Fortyfikacje Kotoru (włoski: Fortificazioni di Cattaro) – system fortyfikacji znajdujący się w czarnogórskim mieście Kotor. Fortyfikacje składają się z murów obronnych, wież, cytadel, bram, zamków i fortów.
Fortyfikacje te znajdują się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO; są częścią Przyrodniczego i Kulturowo-Historycznego Regionu Kotoru oraz Weneckich dzieł obronnych z okresu XVI i XVII wieku: Stato da Terra - zachodnie Stato da Mar. Fortyfikacje były ważnym elementem obrony miasta przez Francuzów w czasie oblężenia Kotoru w latach 1813-1814 (ostatecznie oblężenie zakończyło się jednak dla Francuzów porażką). Niektóre części fortyfikacji były naruszane przez trzęsienia ziemi w 1563, 1667 i 1979 roku. W 2001 roku Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych wezwała do rewitalizacji tych fortyfikacji.
Mury, będące częścią fortyfikacji, otaczają Kotor od jego północnej i południowo-zachodniej strony. W skład fortyfikacji wchodzi także leżąca na jednym z wzgórz znajdujących się w Kotorze twierdza św. Jana. Fortyfikacje łączą w sobie elementy weneckiej, iliryjskiej, bizantyjskiej i austriackiej architektury militarnej.
Tekst pochodzi z artykułu „Fortyfikacje Kotoru” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Fortyfikacje Kotoru zajmuje 786. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 1. wśród 12 obiektów w Czarnogórze. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5172 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 87% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Podgorica, 40 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Czarnogóra.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →