Słowacja · XVI wiek
Fortress of Komárno zajmuje 4370. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 58. wśród 135 obiektów na Słowacji. Data powstania: 1546, wcześniejsza niż u 39% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1310 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 58% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 7 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Nitra, 62 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Słowacja.
Twierdza Komárno, położona na Słowacji, stanowi centralną część systemu fortyfikacji Komárna u zbiegu rzek Dunaj i Wag.
Twierdza znajduje się na obszarze dzisiejszego miasta Komárno, na lewym brzegu Dunaju, który od 1920 roku należy do Czecho-Słowacji (dzisiejszej Słowacji). Miała w przeszłości ogromne znaczenie strategiczne i była największą twierdzą ówczesnego Cesarstwa Austro-Węgierskiego.
W okresie ekspansji tureckiej w XVI wieku miasto Komárno znalazło się na obszarze granicznym między imperiami Habsburgów i Osmanów. Budowę tak zwanej „starej” twierdzy rozpoczęto w 1546 roku na fundamentach średniowiecznego zamku według planów włoskiego mistrza budowniczego Pietra Ferrabosca i Alzatczyka Daniela Specklina. Twierdzę zbudowano u zbiegu rzek Dunaj i Wag, aby chronić przed dalszym postępem tureckim na tereny Węgier rządzone przez Habsburgów. W 1526 roku Imperium Osmańskie najechało Węgry. W bitwie pod Mohaczem 29 sierpnia 1526 roku armia węgierska została rozgromiona przez Turków.
Twierdza sprawdziła się, gdy w 1594 roku Osmanowie bezskutecznie próbowali zdobyć miasto Komárno armią liczącą 100 000 ludzi. W latach 1673–1683 twierdzę wzmocniono. Stara Twierdza posiadała pięć bastionów i dwa wewnętrzne dziedzińce otoczone strukturami kazamatowymi przeznaczonymi na kwatery strażników. Twierdzę otaczała fosa. Dostęp do twierdzy prowadził tylko przez tak zwaną Bramę Ferdynanda.
Po tym, jak Turcy zdobyli pobliskie Nové Zámky w 1663 roku, postanowiono zbudować w Komárnie „nową” twierdzę. Prace budowlane powierzono mistrzowi budowniczemu Franzowi Wymesowi, a zakończono je w 1673 roku. Nowa Twierdza posiadała pięć bastionów i była połączona ze Starą Twierdzą przez dwa wschodnie bastiony. Główny dostęp prowadził przez dobrze strzeżoną Bramę Leopolda. Nowa Twierdza była również otoczona szeroką fosą. Na szczycie zachodniego bastionu Nowej Twierdzy widnieje napis NEC ARTE, NEC MARTE (ang. „Ani podstępem, ani siłą”). Słowa te w pełni charakteryzują kompleks fortyfikacyjny, który był jak na owe czasy tak doskonały i nie do zdobycia. I rzeczywiście, twierdzy Komárno nigdy nie udało się zdobyć Osmanom.
W późniejszych czasach obie twierdze otrzymały nazwę „Cytadela”.
W 1682 roku twierdza została poważnie uszkodzona przez powodzie.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fortress of Komárno” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →