Francja · XX wiek
Mimoyecques – miejscowość na północy Francji, w departamencie Pas-de-Calais w pobliżu miasta Calais, kilka kilometrów na północny wschód od Marquise.
W czasie II wojny światowej Niemcy umiejscowili tam bunkry, w których powstawały prototypy V3. Za sprawą niewolniczej pracy robotników przymusowych pochodzenia głównie francuskiego, ale i wschodnioeuropejskiego, umieszczono tam około 15 dział dalekiego zasięgu w 3 szybach o głębokości ok. 140 metrów, które miały miotać pociski w stronę Londynu oraz hrabstwa Kent w Anglii. Pracowało tam wielu naukowców pochodzenia żydowskiego, których to Hitler postanowił pozostawić przy życiu jako "bardziej przydatnych" do celów naukowych przy pracach badawczych nad projektami "Kolumbiada" i "Schlanke Berta". Te pierwsze, miały być działami zdolnymi miotać pociski na wysokość orbity okołoziemskiej i stamtąd za pośrednictwem silnika rakietowego miały być nakierowywane na dowolny cel na ziemi.
Mogły one przenosić ładunki niekonwencjonalne, nad którymi pracowano na Dolnym Śląsku m.in. promieniotwórczy pluton i rudę uranu, zdolne zanieczyścić ogromny obszar na kilka lat, a to z racji ich stosunkowo długiego okresu rozkładu. Te drugie o kalibrze 310 mm także o napędzie wspomaganym rakietowo posiadały dużo większy zasięg kontynentalny i zdolne były zamienić w ruinę Londyn w przeciągu kilku tygodni. Prace nad nimi prowadzono także na Dolnym Śląsku.
W listopadzie 1943 roku RAF rozpoczął bombardowania obszaru Mimoyecques, trwało to do sierpnia 1944 roku. W lipcu 1944 siedem zrzucanych przez RAF bomb Tallboy o masie 5,5 tony każda zniszczyło jeden z szybów, w których Niemcy, wiedząc o nalocie, zgromadzili 800 przymusowych pracowników. Według źródeł nikt nie przeżył.
Tekst pochodzi z artykułu „Mimoyecques” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Kompleks składa się z sieci tuneli wydrążonych pod kredowym wzgórzem, połączonych z pięcioma pochyłymi szybami, w których miało zostać zainstalowanych 25 dział V3, wszystkie wycelowane w Londyn. Działa mogłyby wystrzeliwać dziesięć strzałkowatych pocisków wybuchowych na minutę – 600 na godzinę – w stronę brytyjskiej stolicy, co Winston Churchill nazwał później „najbardziej niszczycielskim atakiem ze wszystkich”. Alianci nie wiedzieli nic o V3, ale na podstawie zdjęć rozpoznawczych i fragmentarycznych informacji ze źródeł francuskich uznali to miejsce za możliwą wyrzutnię pocisków balistycznych V2.
Od końca 1943 roku Mimoyecques było celem intensywnych bombardowań alianckich sił powietrznych. Prace budowlane zostały poważnie zakłócone, co zmusiło Niemców do porzucenia części kompleksu. Resztę częściowo zniszczył 6 lipca 1944 roku 617 Dywizjon RAF, używając przebijających grunt bomb sejsmicznych „Tallboy” o masie 5400 kilogramów, które zawaliły tunele i szyby. Pogrzebało to pod ziemią setki robotników przymusowych. Choć podejmowano próby kontynuowania budowy, Niemcy wkrótce całkowicie wstrzymali prace w Mimoyecques, gdy alianci po lądowaniu w Normandii posuwali się wzdłuż wybrzeża. 5 września 1944 roku kompleks bez oporu zajęła kanadyjska 3 Dywizja Piechoty, kilka dni po wycofaniu się Niemców z tego rejonu.
Tuż po wojnie kompleks został częściowo wysadzony na bezpośredni rozkaz Churchilla – ku wielkiemu niezadowoleniu Francuzów, z którymi się nie konsultowano – ponieważ wciąż uważano go za zagrożenie dla Wielkiej Brytanii.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fortress of Mimoyecques” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Mimoyecques zajmuje 1255. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 99. wśród 793 obiektów we Francji. Data powstania: 1943, jeden z 169 obiektów atlasu powstałych w XX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 9073 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 93% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Ostend, 91 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →