Włochy · XV wiek
Fortress of San Leo zajmuje 2162. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 158. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: 1441, wcześniejsza niż u 48% datowanych obiektów atlasu, jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3249 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 79% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 50 000 osób. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Florencja, 89 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Twierdza San Leo to zamek na granicy regionów Romania i Marche we Włoszech. Zamek jest najbardziej znany jako miejsce śmierci hrabiego Cagliostro. Był jedną z rezydencji należących do Federico da Montefeltro i jego żony Battisty Sforzy, pełniąc funkcję warownej, pałacowej ostoi. Obecnie mieści muzeum.
Pierwszą fortyfikację na szczycie góry wznieśli Rzymianie. W średniowieczu było ono zaciekle spornym terenem między Bizantyńczykami, Gotami, Frankami i Longobardami. Między 961 a 963 rokiem Berengar II, ostatni król longobardzkiego Królestwa Włoch, został oblężony przez Ottona I Saskiego. Około połowy XI wieku hrabiowie Montecopiolo przybyli do Montefeltro, dawnej nazwy San Leo, od której przyjęli swoje nazwisko i tytuł. W drugiej połowie XIV wieku ród Malatestów zdołał zdobyć twierdzę, ale aż do połowy XV wieku zamek był często odzyskiwany przez ród Montefeltro. W 1441 roku młody Federico da Montefeltro wspiął się po murach fortu. W obliczu nowych zagrożeń militarnych zlecił jej przebudowę sieneńskiemu inżynierowi Francesco di Giorgio Martiniemu.
Nowa konstrukcja umożliwiała dynamiczną kontrofensywę, zapewniając ogień krzyżowy. Boki twierdzy wyposażono w artylerię, a punkty dostępu uczyniono niedostępnymi dla ognia wroga dzięki posterunkom wojskowym.
W 1502 roku Cesare Borgia, wspierany przez papieża Aleksandra VI, przejął twierdzę. Po śmierci papieża w 1503 roku Guidobaldo da Montefeltro objął w posiadanie swoje dobra. W 1516 roku wojska florenckie, wspierane tym razem przez papieża Leona X i dowodzone przez Antonia Ricasolego, wtargnęły do miasta i przejęły fort.
Od 1527 roku aż do przejścia do Państwa Kościelnego z Księstwa Urbino w 1631 roku San Leo należało do rodu Della Rovere. Za nowego właściciela twierdza służyła jako więzienie. Wśród więźniów byli Felice Orsini oraz mason Alessandro Cagliostro. W 1906 roku twierdza przestała pełnić funkcję więzienia i przez osiem lat, do 1914 roku, mieściła „compagnia di disciplina”.
W okresie zjednoczonych Włoch gmina San Leo należała do prowincji Marche (prowincja Pesaro i Urbino), aż do 15 sierpnia 2009 roku, kiedy została z niej wydzielona wraz z sześcioma innymi gminami Valmarecchia, w wyniku referendum przeprowadzonego 17 i 18 grudnia 2006 roku.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Forte di San Leo” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →