Palazzo Pubblico (San Marino) zajmuje 1176. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 2. wśród 2 obiektów w San Marino. Data powstania: 1894, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3078 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 78% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Florencja, 97 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada San Marino.
Palazzo Pubblico – siedziba władz miasta oraz rządu San Marino.
Budynek został zaprojektowany przez rzymskiego architekta Francesco Azzurri i został wzniesiony w latach 1884-1894. W 1996 przeszedł generalną renowację spowodowaną złym stanem technicznym. Prowadzona była przez architekta Gae Aulenti.
Przedstawiony jest na obiegowej monecie 2 euro z San Marino.
Tekst pochodzi z artykułu „Palazzo Pubblico (San Marino)” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Budynek stoi w miejscu dawnej budowli zwanej Domus Magna Comunis, poprzedniczki Palazzo Pubblico, wzniesionej w XIV wieku. Obecny budynek zaprojektował rzymski architekt Francesco Azzurri, a jego budowę rozpoczęto 17 maja 1884 roku i zakończono w 1894 roku, z ceremonią inauguracji odbytą 30 września 1894 roku.
Po stuleciu niewielkich przekształceń obawy o bezpieczeństwo i funkcjonalność konstrukcji wymusiły kompleksowy projekt renowacji. Prace ukończyła cieszącą się światowym uznaniem architektka Gae Aulenti, a ceremonia inauguracji odnowionego budynku odbyła się 30 września 1996 roku.
Główną część budynku wieńczą blanki wsparte na szeregu wsporników. Wieża zegarowa nad nią również posiada podobne rozwiązanie z blankami i wspornikami. Ogólny projekt przypomina Palazzo Vecchio we Florencji, choć w znacznie mniejszej skali.
Wewnątrz sali Rady Dwunastu znajduje się obraz Guercina zatytułowany San Marino che benedice la città (pol. Święty Marinus błogosławiący miasto).
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Pubblico (San Marino)” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →