Ukraina · XIV wiek
Twierdza genueńska w Sudaku zajmuje 594. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 10. wśród 195 obiektów na Ukrainie. Data powstania: 1371, wcześniejsza niż u 53% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6342 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 89% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Symferopol, 69 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Ukraina.
Twierdza Genueńska w Sudaku – średniowieczna twierdza znajdująca się w mieście Sudak w południowo-wschodniej części Krymu na skalistych wzniesieniach nadmorskich. Stanowi najlepiej zachowany w basenie Morza Czarnego zabytek z czasów rozkwitu i ekspansji średniowiecznej Republiki Genueńskiej.
Tekst pochodzi z artykułu „Twierdza genueńska w Sudaku” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pierwsze fortyfikacje w pobliżu Sudaku zbudowali Rzymianie w III–IV wieku. Bosporanie posiadali też własne fortyfikacje w Sugdai (Sudaku). W XIII wieku Genueńczycy zaczęli osiedlać się w Sugdai. Pod koniec XIII i na początku XIV wieku wokół centrum miasta zbudowano kamienne fortyfikacje. W pierwszej połowie XIV wieku Mongołowie najechali miasto, w wyniku czego pierwotne genueńskie fortyfikacje zostały zniszczone. Po śmierci chana Berdibeka Republika Genui odzyskała Sugdaię (nazwaną wówczas Soldaia) i wokół miasta wzniesiono nową twierdzę. Ten okres historii twierdzy jest najlepiej zbadany dzięki inskrypcjom pozostawionym na murach przez Genueńczyków.
W 1475 roku Sudak przeszedł pod kontrolę Imperium Osmańskiego. W 1771 roku Sudak zajęły siły zbrojne Imperium Rosyjskiego. Za panowania cesarskiej Rosji twierdza straciła znaczenie i wartość strategiczną, w związku z czym genueńskie budowle i części twierdzy rozebrano, a cegły wykorzystano do nowej zabudowy.
W 1925 roku na terenie Twierdzy Genueńskiej powstało muzeum historyczno-archeologiczne, które w 1926 roku stało się częścią Moskiewskiego Państwowego Muzeum Historycznego. W 1958 roku, po przekazaniu Krymu Ukraińskiej SRR, twierdza stała się częścią rezerwatu narodowego „Sofia Kijowska”. Prace restauracyjne trwają od 1959 roku. Twierdza Genueńska była nominowana do Siedmiu Cudów Ukrainy. W 2007 roku stała się obiektem na liście wstępnej Światowego Dziedzictwa, a w 2010 roku dołączyła do większej transnarodowej nominacji genueńskich twierdz na Morzu Czarnym i Śródziemnym.
Twierdza Genueńska leży na górze, otoczona od południa Morzem Czarnym, a od północy fosą. Twierdza dzieli się na dwie części: górną i dolną.
Dolna część stanowi północną połowę twierdzy. Mur dolnej części ma 6–8 m wysokości i 1,5–2 m szerokości. Obejmuje czternaście 15-metrowych wież oraz główną bramę.
Górna część stanowi południową połowę twierdzy, bliżej morza. Obejmuje Zamek Konsula i szereg wież.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Genoese fortress, Sudak” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →