Wielki Mur Chiński

Wielki Mur Chiński (chiń. upr. 万里长城; chiń. trad. 萬里長城; pinyin Wànlǐ Chángchéng) – zbiorcza nazwa systemów obronnych składających się z zapór naturalnych, sieci fortów i wież obserwacyjnych oraz (w najbardziej strategicznych miejscach) murów obronnych z ubitej ziemi, murowanych lub kamiennych, osłaniających północne Chiny przed najazdami ludów z Wielkiego Stepu. Tradycyjnie przyjmuje się, że Wielki Mur rozciągał się od Shanhaiguan (nad zatoką Liaodong) do Jiayuguan w górach Nan Shan na długości ok. 2400 km. Nazywany jest też „Murem 10 000 Li” (10 000 nie powinno być tutaj traktowane dosłownie i oznacza raczej „nieskończoną długość” muru). W 1987 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a 7 lipca 2007 ogłoszono go jednym z siedmiu nowych cudów świata. Doniesienia prasowe, według których łączna długość budowli ma wynosić 8851,8 km i składać się odpowiednio z 6259,6 km – murów wzniesionych ludzką ręką, 2232,5 km – barier naturalnych, takie jak rzeki i wzgórza i 359,7 km rowu, pochodzą najprawdopodobniej z doniesienia China Daily. Należy je uznać za wyniki pomiaru całego systemu fortyfikacji, a nie za pomiar długości „muru”, gdyż ten, w postaci jednolitej konstrukcji nigdy nie istniał. Umocnienia w różnych epokach wznoszono w różnych miejscach, w zależności od bieżącej sytuacji politycznej; warunki naturalne powodowały, że część z nich budowano w tych samych, kluczowych punktach (np. na przełęczach górskich).

Tekst pochodzi z artykułu „Wielki Mur Chiński” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Wielki Mur Chiński zajmuje 170. miejsce na 7051 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 113 obiektów w Chinach. Powstał w 700 p.n.e. i jest starszy niż 100% datowanych obiektów atlasu — jeden z 3 obiektów atlasu powstałych w VII wieku p.n.e. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Chiny.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗