Polska · XV wiek
Zamek Grodziec zajmuje 1340. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 40. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: ok. 1500, wcześniejsza niż u 42% datowanych obiektów atlasu, jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3380 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 80% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Legnica, 28 km stąd. Jest jednym z 80 obiektów na mapie regionalnej „Dolny Śląsk”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Zamek Grodziec (niem. Gröditzburg) – zabytkowy zamek położony w pobliżu wsi Grodziec, w gminie Zagrodno, powiecie złotoryjskim, województwie dolnośląskim, na szczycie wzniesienia o tej samej nazwie.
Późnogotycki zamek został wybudowany na bazaltowym, powulkanicznym, stromym wzgórzu na wysokości 389 m n.p.m. Dnia 11 maja 1951 roku pod numerem A/3515/279, zamek został wpisany do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Przy zamku przebiega Szlak Zamków Piastowskich.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Grodziec” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Najwcześniejsza potwierdzona wzmianka o Grodźcu pochodzi z bulli papieża Hadriana IV z 23 kwietnia 1155 roku. W 1175 roku książę Bolesław I Wysoki wystawił na zamku przywilej dla cystersów z Lubiąża. Za czasów jego następcy, Henryka I Brodatego, drewniany zamek ziemny zastąpiono budowlą murowaną z cegły. Fundację zamkowego kościoła przypisuje się świętej Jadwidze. W XIV i częściowo w XV wieku zamek był własnością rycerskiego rodu Busewoyów.
W okresie wojen husyckich obiekt został zdobyty i splądrowany przez oddział husycki. W 1470 roku odkupił go książę legnicki Fryderyk I. Murarze sprowadzeni z Wrocławia i Zgorzelca nadali założeniu jego dzisiejszy układ przestrzenny.
Po śmierci księcia, na polecenie jego syna Fryderyka II, prace na zamku były kontynuowane. Stał się on wówczas jedną z najpiękniejszych gotycko-renesansowych rezydencji na Śląsku. Ostatnie prace zbiegły się w czasie z ślubem księcia z księżniczką Zofią von Hohenzollern. Na zamku wydano wówczas wielką ucztę, a na zewnątrz zorganizowano wielki turniej rycerski.
W czasie wojny trzydziestoletniej zamek został zdobyty i spalony przez wojska księcia Albrechta von Wallensteina. Ze względu na rozmiar wojennych zniszczeń twierdza pozbawiona została części zabudowań warowni.
W XVII i XVIII wieku podejmowano próby odbudowy Grodźca, jednak nie zostały one ukończone. Szwajcarski marszand Martin Usteri nabył w 1796 roku 32 szyby witrażowe, które w 1829 roku sprzedano z jego spuścizny i następnie zamontowano w zamku Gröditzberg. Stamtąd sześć spośród dawnych witraży z Augustinerkloster w Zurychu zakupiła w 1894 roku Gottfried Keller Stiftung, wystawiono je w krużganku katedry Fraumünster w Zurychu, a następnie przekazano w depozyt Szwajcarskiemu Muzeum Narodowemu.
W XIX wieku, gdy właścicielem posiadłości został książę Hans Heinrich XV von Hochberg-Pless z Książa, podjęto dalsze prace konserwatorskie i rekonstrukcyjne. Odbudowę wstrzymano podczas wojen napoleońskich, jednak w połowie lat 30. XIX wieku zamek stał się celem licznych wycieczek turystycznych.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Grodziec Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →