Pawilon Gustawa III

Pawilon Gustawa III (szw. Gustav III:s paviljong) – jeden z budynków w parku Haga w Solnie, w regionie Sztokholm. Pawilon z 1787 został zaprojektowany przez architekta Olofa Tempelmana według szczegółowych wskazówek króla Gustawa III. Nad wnętrzami pracował Louis Masreliez.

Pawilon w zamyśle Gustawa III miał być częścią większego kompleksu rezydencji letniej. Plan ten nie został jednak zrealizowany.

Budynek jest przykładem XVIII-wiecznego klasycyzmu w Europie Północnej.

Tekst pochodzi z artykułu „Pawilon Gustawa III” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Pawilon zbudowano w 1787 roku według projektu architekta Olofa Tempelmana, przy udziale szczegółowych wskazówek króla Gustawa III, który był osobiście bardzo zaangażowany w projekt, sam sporządzając niektóre wstępne szkice i sugerując zmiany już w trakcie prac. Zmiany te obejmowały wydłużenie obu skrzydeł o szerokość dwóch okien.

Projektant Louis Masreliez – który stał się wzorotwórcą w dziedzinie architektury wnętrz owej epoki – został zaangażowany do wykonania wnętrz. Pawilon był tylko jednym z wielu wielkich planów i wizji, jakie Gustaw III miał dla parku Haga, z których wiele nie wyszło poza fazę projektu. Gustaw III korzystał z pawilonu przez kilka lat przed swoim zabójstwem. To właśnie z pawilonu Gustaw III wyruszył na fatalny bal maskowy w operze 16 marca 1792 roku. Po zabójstwie Gustawa III książę Karol wykorzystywał pawilon jako swoją tymczasową rezydencję.

W latach 40. XIX wieku król Oskar I zlecił renowację budynku architektowi Georgowi Theodorowi Chiewitzowi. Rzeźby oraz inne dekoracyjne elementy sztukatorskie pomalowano na szaro i dodano do fasady, która pierwotnie była żółta i pozbawiona ozdób. Jońskie kolumny na szczytach zastąpiono nowymi z włoskiego marmuru. Przeszklona ściana Sali Luster zyskała nowe, cienkie brązowe listwy szklarskie, a zewnętrzne schody obłożono białym marmurem. Jadalnię udekorowano w stylu pompejańskim, wraz z sufitem.

Pawilon przeszedł poważną renowację w latach 1937–1946 pod kierunkiem architekta pałacowego Ragnara Hjorta. W tym czasie, dzięki odnalezieniu oryginalnych projektów Masrelieza dla poszczególnych pomieszczeń, możliwe było przywrócenie wnętrzom ich pierwotnej formy.

W 2005 roku pawilon zainspirował projekt pawilonu muzycznego w Stålboga.

Namioty Miedziane Sułtana, pierwotnie trzy budynki dla straży pałacowej, zaprojektowane przez malarza Louisa Jeana Despreza, wzniesiono w latach 1787–1790.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Gustav III's Pavilion” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pawilon Gustawa III zajmuje 2495. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 57. wśród 206 obiektów w Szwecji. Data powstania — 1787, wcześniejsza niż u 14% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1266 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 55% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 31 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Sztokholm, 4 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szwecja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗