Zamek w Harlech

Zamek Harlech (ang. Harlech Castle) – XIII-wieczny zamek-warownia w typie koncentrycznym (z pełnym obwodem obwarowań), wzniesiony na wzgórzu klifowym u wybrzeża Morza Irlandzkiego w Harlech (dawne księstwo Gwynedd, Walia, Wielka Brytania).

Należy do zespołu kilkunastu zamków w Gwynedd ufundowanych przez króla angielskiego Edwarda I, w ramach kampanii walijskiej. W latach 1404–1409 Harlech było de facto stolicą niezależnego państwa walijskiego powstałego po powstaniu Owaina Glyndwra. Siedem lat później podczas Wojny Dwóch Róż był oblężony, co zostało wspomniane w legendarnej pieśni „Ludzie z Harlech".

Obiekt należy do zespołu zamków i obwarowań miejskich w Gwynedd, które w 1986 roku zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Harlech” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Harlech zajmuje 201. miejsce na 3812 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 6. wśród 56 obiektów w Walii. Powstał w 1283 i jest starszy niż 71% datowanych obiektów atlasu — jeden z 399 obiektów atlasu powstałych w XIII wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Walia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗