Zamek w Heidelbergu

Zamek w Heidelbergu (niem. Heidelberger Schloss) – zamek gotycko-renesansowy położony na zboczu góry Königstuhl w Heidelbergu w Niemczech.

Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z roku 1225. Jego budowę podzielić można na dwa okresy główne: późnośredniowieczno-gotycki w latach ok. 1400 do 1544, w których był zamkiem obronnym oraz renesansowy w latach ok. 1549 do 1620, kiedy pełnił funkcję reprezentacyjnej rezydencji.

Zamek słynął z pięknego ogrodu Hortus Palatinus. Został zburzony w 1693 roku oraz częściowo spalony w wyniku uderzenia piorunu w roku 1764. W XIX wieku stał się symbolem niemieckiego romantyzmu.

Znajduje się w nim Wielka Beczka (Großes Fass) – największa beczka do wina na świecie; oraz jedyne w swoim rodzaju Muzeum Aptekarstwa (Apothekenmuseum).

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Heidelbergu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Heidelbergu zajmuje 103. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 10. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — ok. 1214, wcześniejsza niż u 76% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 33 426 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 98% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Heidelberg, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗